KÜNYE
8. Ceza Dairesi 2022/5964 E., 2024/2668 K.
- Karar tarihi
- 21 Mart 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2020/2119 E., 2022/1427 K
- Suç
- Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.12.2019 tarihli iddianamesi ile sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2
Karar Detayı
684 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2020 tarih, 2019/396 Esas ve 2020/235 Karar sayılı kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. İlgili kararın, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi
17. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2020/2119 Esas ve 2022/1427 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında mağdurun çelişkili beyanları dışında bir delil bulunmadığı, sanığın elindeki silah artıklarının nedeninin sanıktan sorulmadığı gerekçeleriyle hükmün bozulmasının gerektiği aksi halde ise sanığın cinsel amacı bulunmadığından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmamasının ve sanık hakkındaki cezanın alt sınırdan belirlenmesinin gerektiği gerekçeleriyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Dava konusu olay, sanığın olay tarihinde arasında duygusal arkadaşlık ilişkisi bulunan mağdureyi aracıyla bir otele götürdüğü sırada tarafların tartıştığı, sanığın elindeki silahla mağdureyi tehdit ettiği, mağdurenin telefonunu silahla patlattığı, mağdure ile birlikte otele girdiklerinde mağdureyi kaçmaması için boynundan kavradığı ve bu suretle de sanığın mağdureyi hürriyetinden yoksun kıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Mağdure beyanı, tanık beyanları, sanığın elinden tespit edilen atış artıklarına ilişkin Adana Kriminal Polis Laboratuvarı raporu, mağdure hakkında olay günü tanzim edilmiş olan adli muayene raporu, sanık ve mağdurenin otele girişine dair kamera kayıtlarının dökümü dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Sanık ile mağdure arasında olay tarihinde duygusal arkadaşlık ilişkisi bulunduğu, mağdurenin rızası ile sanığın aracına bindiği ancak sonrasında sanık ve mağdurenin sanığın evli olması ve mağdurenin de bir başkası ile ilişkisi olduğu düşüncesi ile tartıştıkları ve sanığın mağdureyi tartışma sonrasında silahla tehdit ederek ilişkileri süresince daha öncede birlikte kaldıkları bir otele götürmekte olduğu, sanığın olay öncesinde söz konusu otelden yer ayırttığı ve odanın süslenmesini istediği anlaşılmakla sanık açısıdan cinsel amacın varlığının kabulü gerekeceğinden Tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
1.Asliye Ceza Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararında dayanak olarak gösterilen gerekçeler özellikle; mağdure ve tanık beyanları, polis kriminal laboratuvarı raporu, sanık ve mağdurenin otele girişine dair kamera kaydı dökümü ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünün yerinde olduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiş sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların özellikle de temel cezanını alt sınırdan uzaklaşılarak berilenmesine neden olan sebeplerin kararda doğru biçimde gösterildiği, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi
17. Ceza Dairesinin, 20.04.2022 tarihli ve 2020/2119 Esas, 2022/1427 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kahramanmaraş