Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/5982 K.2024/4216

1. İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarda, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme karşısında, sanıklar ...ve ... hakkında, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen esastan red kararının temyiz incelemesine tabi olmadığı,

2. Sanık ... hakkında atılı suçtan verilen 5271 sayılı Kanun'un 231/12 nci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar itiraza tabi olup, istinaf dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itiraz merciince incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin iadesine yönelik kararın, 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi kapsamında verildiği değerlendirilerek anılan kararın temyizi kabil olmadığı,

3. İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Hususları yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gölbaşı Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2016 tarihli iddianamesi ile sanık ...'ın, zincirleme şekilde bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme vb. suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Gölbaşı (Adıyaman) Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2016/98 Esas ve 2019/202 Karar sayılı kararı ile sanığın, kamu kurumuna ait bilişim sistemindeki verileri bozma yoketme, erişilmez kılma,sisteme veri yerleştirme suçundan 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli hapis cezasının 4.500,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

3. Verilen karar ile ilgili sanık ve katılan kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/2182 Esas, 2021/1223 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile, sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri,

Sanık ... hakkında yerel mahkeme tarafından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurusu üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin yukarıda anılan kararı ile beraatine karar verilmişse de, sanık hakkındaki mahkumiyet hükmü bakımından 5271 sayılı Kanun'un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflara usulünce davet çıkarılarak delillerin değerlendirilmesi ile aynı Kanun'un 280/2 nci maddesine göre hüküm kurulması gerekirken ve ayrıca 5271 sayılı Kanun'un anılan hükümlerinin delil değerlendirmesi yapılmaksızın "derhal beraat kararı" verilebilecek hallerde uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri,

Sanığın eylemi sabit olmasına rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, temyiz dışı sanıklar ...ve ...'in yetkilisi olduğu iş yeri bir süredir faaliyette olmadığı halde, muhasebeci olan sanığın, temyiz dışı sanık ...'yı sigortalı göstermek suretiyle işe giriş belgesi düzenleyerek kuruma bildirdiği iddiasına ilişkindir.

2. 18.11.2014 tarihli ve DMA-2014-132 sayılı Sosyal Güvenlik Denetmeni Raporu ile, "Soğuk Hava Deposu" isimli işyeri 2013 yılı Mart ayından itibaren faaliyette olmamasına ve iş yerinin kayıtlarının incelenmesinde, 01.01.2013 - 31.05.2014 dönemine ilişkin şirketin herhangi bir mal-hizmet, alış ve satışına ilişkin herhangi bir yevmiye kaydı ve gelir gider faturası bulunmamasına rağmen, ...'nın Mayıs 2014'e kadar ve ayrıca 02.07.2014 tarihinde sigortalı gösterilerek, işe giriş bildirgeleri düzenlendiği tespit edilmiştir.

3. Sanığın, şirket yetkilisi temyiz dışı sanık ... tarafından vekil tayin edildiğine dair, Kartal 8. Noterliğince düzenlenen vekaletname dosyada mevcuttur.

4. Temyiz dışı sanık ...'nın 11.02.2014 tarihli beyanı ile ikamet adresini Manavgat-Antalya olarak değiştirdiğine dair belge dosyada mevcuttur.

5. Tanıklar H.D, A.M ve C.G alınan beyanlarında "Mustafa'nın 2011-2014 yılları arasında soğuk hava deposunda çalıştığını, 2014'de de çalışmaya devam ettiğini ancak tarihi hatırlamadıklarını" belirtmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden,

Ceza Genel Kurulunun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f),

(g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı Kanun'un 303/1-a bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden beraat kararı verilmesinde herhangi bir usul ve kanuna aykırılık görülmemiştir.

B. Katılan Kurum Vekilinin Sübuta İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden, "Bilişim sistemine girmek", bir bilişim sisteminde bulunan verilerin bir kısmına veya tamamına, fiziken ya da uzaktan başka bir cihaz yoluyla erişilmesidir. Suç, başkasına ait bilgisayarın açılarak içindeki verilerin görülmesi biçiminde olabileceği gibi bir ağ aracılığıyla bilişim sisteminde oturum açılması yoluyla da işlenebilir. Veri, bir bilgisayar sisteminin belli bir işlevi yerine getirmesini sağlayan yazılımlarda dahil olmak üzere, bir bilgisayar sisteminde işlenmeye uygun nitelikteki her türlü bilgiyi ifade eder. (Sanal Ortamda İşlenen Suçlar Sözleşmesi madde 1, TBMM onay tarihi: 22.04.2014)

Türk Ceza Kanunu'nun 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ve mala zarar verme suçunun özel bir biçimi olarak düzenlenen suç ile var olan sistem ve sistemdeki verilerin korunması, hem sistemin hem de sistem içerisindeki verilerin zarar görmemesi amaçlanmıştır. Ancak sistemdeki verilere zarar verme dışında bu maddede tehlike suçu olarak nitelendirilebilecek iki seçimlik hareket daha düzenlenmiştir.

Bunlar, sisteme veri yerleştirmek veya sistemdeki mevcut verilerin başka yere gönderilmesidir. Sistemdeki verilere müdahale niteliğindeki bu eylemleri gerçekleştiren kişi sisteme, hukuka aykırı şekilde erişim sağlamış olabileceği gibi, yetkisi dahilinde girdiği bir sistemde hukuka aykırı şekilde veri değişiklikleri de yapmış olabilir.

Dolayısıyla, Türk Ceza Kanunu'nun 244 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan suçun oluşumu için, aynı Kanunun 243. maddesinde yer alan suçun aksine, failin sisteme mutlaka hukuka aykırı girmiş olması şartı aranmayacaktır.

Bu hususlar dikkate alınarak yapılan incelemede; Temyiz dışı sanık sanık ...'nın kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere, ilgili iş yerinde Mayıs 2014'den itibaren çalışmadığı halde, sanık ... tarafından, 02.07.2014 tarihinde işe başladığına dair elektronik ortamda işe giriş bildirgesi düzenlenerek kuruma bildirildiği iddiasına dayanan olayda;

Sanık ... her ne kadar suça konu bildirgenin kendisi tarafından düzenlenmediğini beyan etmiş ise de; katılan kuruma verilen belgelerin sanık tarafından teslim edilmiş olması, sanığın, şirket yetkilisi diğer sanık ... tarafından vekil tayin edilmesi, sanığın soruşturma aşamasında alınan beyanında ilgili firmanın muhasebeciliğini yaptığını kabul etmesi karşısında, suça konu bildirgenin sanık tarafından düzenlendiği sabit olup, kamu kurumunun sistemine, kurumun verdiği kullanıcı adı ve şifreyle hukuka uygun şekilde giriş yapılmış ise de;

sanık ...'ın, ...'nın, 02.07.2014 tarihinde işe başladığını gösterir, içeriği doğru olmayan işe giriş bildirgesini düzenlemek suretiyle sisteme, hukuka aykırı veri yerleştirdiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin, ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu mahkumiyet hükmünü kaldırarak sanık hakkında beraat kararı vermesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin,

Ön inceleme bölümünde açıklandığı üzere, sanık hakkında verilen kararın, kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerekmesi nedeni ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ...ve ...Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin,

Ön inceleme bölümünde açıklandığı üzere, katılan kurum vekilinin temyiz isteminin reddine karar veren bölge adliye mahkemesinin ek kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ ile ek kararın ONANMASINA,

C. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme İlişkin,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 03.06.2021 tarihli ve 2019/2182 Esas, 2021/1223 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

TCK.nın 244. maddesi “topluma karşı suçlar “ kısmında düzenlenmiş olup madde gerekçesinde de açıklandığı üzere” bilişim sistemlerine yöneltilen ızrar fiilleri özel bir suç haline getirilmiştir”. Mala zarar verme suçunun özel bir şekli olarak düzenlenen bu suçla korunan hukuki yarar, sistemin usulüne uygun çalışmasını sağlamak, bilgileri otomatik olarak işleme tabi tutulmuş sistemin sorunsuz çalışmasının sağlanmasıdır. Ancak bunun yanında bilişim sistemine olan güven de koruma altına alınmıştır.

Sisteme veri yerleştirme suçunda, diğer verilere bir zarar verilmemekte , ancak sistem ve diğer veriler zarar görme tehlikesi ile karşı karşıya kalmaktadır.

Oysa yetkili kişi tarafından, işyerinde çalışmayan bir kişinin çalışmış gibi sisteme girilmesi sisteme zarar vermediği gibi zarar verme tehlikesi de yaratmamaktadır. Eylemin sabit görülmesi halinde ancak idari bir tasarrufla işlemin iptali ve başka idari yaptırımlar söz konusu olabilecektir.

Bu nedenlerle sanığın eyleminde bilişim sistemine veri yerleştirme suçunun unsurları oluşmadığından Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesinin kararının beraat olarak düzeltilerek esasatan reddine kararı verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan sayın çoğunluğun görüşüne katılmak mümkün olmamıştır. 15.05.2024