Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6189 K.2024/8813

Başsavcılığının 22.08.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. 2.Düzce

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.10.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) ve (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarih ve 2022/457 Esas ve 2022/936 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanık hakkında katılan ...' e karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mağdurun iddialarının soyut ve çelişkili olup suç isnat etmeye yönelik olduğuna, sanığa iftirada bulunulduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, sanık lehine olan düzenlemelerin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında takdiri indirim uygulanması gerektiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına,

re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. Dava konusu olay, sanığın öz kızı olan katılan ...'ü kendi ikametinin bir üst katında bulunan odaya kilitleyerek birden fazla kez cinsel amaçla hürriyetini kısıtladığı iddiasına ilişkindir.

A- İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince; "...sanığın, katılanın 12 yaşından küçük olduğu zaman diliminde hukuken meşru olmayan bir amaç uğruna, katılanı ikametin üst katına çıkartıp, kapıyı kilitledikten sonra katılana yönelik cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği..." sabit kabul edilerek zincirleme şekilde, cinsel amaçla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B- Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince ... ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) ve (f) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği nazara alınarak, ... hapis cezasının alt sınırdan hakkaniyete uygun şekilde uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Dava dosyası içeriği, katılanın beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, Adli Tıp Kurumu raporu, tanıkların beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin, hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna, atılı suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mağdurun iddialarının soyut ve çelişkili olup suç isnat etmeye yönelik olduğuna, sanığa iftirada bulunulduğuna, eksik araştırma ile karar verildiğine, 5237 sayılı Kanun' un 43 üncü maddesinin unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında takdiri indirim sebebinin uygulanmadığı anlaşılmakla, hükümde bu hususta hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanığa verilen hapis cezasının süresi gözetilerek, lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 28.04.2022 tarih ve 2022/457 Esas ve 2022/936 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Düzce