Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6305 K.2023/8652

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.Tirebolu Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2013 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2014 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında iftira suçundan 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve her iki suç yönünden de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir

3. Katılan vekilinin itirazı üzerine Giresun 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli kararı ile itirazın kabulüne ve Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. 4. Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2021 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçlardan ayrı ayrı ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, kararın katılanın mağdur ettiğine ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; suça sürüklenen çocuğun asılsız olarak mağdurun kendisine cinsel istismarda bulunduğunu belirttiği, mağdur hakkında kovuşturma başlamasına neden olduğu ve mağdurun bu suçla ilgili olarak tutuklu kaldığı iddiasına yöneliktir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 267 inci maddesinin birinci fıkrası ve 109 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını süresini kesen son işlemin 26.05.2014 tarihli savunması olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2021 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak,