Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6471 K.2023/1235

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2011 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında cebir şiddet ve tehdit suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncü maddesinin ikinci ve üçüncü fıkrasının (b) bendi , 53 ve 68 ... maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında cebir şiddet ve tehdit suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin

birinci, fıkrası uyarınca 3 yıl 4 Ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.04.2022 tarihli ve 2019/7195 Esas, 2022/5927 Karar sayılı kararı ile "…Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle ancak; sanık ...'in işletmeciliğini yaptığı otobüsün şoförü olan sanık ...'a otobüsün ihtiyaçları için sanık ... tarafından verilen kredi kartını onun bilgisi dışında ... mağdurun karttan farklı tarihlerde 23.000 TL nakit para çektiği, para çekildiğinin tespiti üzerine sanıkların atılı suçu işlediklerinin anlaşılması karşında sanıklar hakkında TCK.nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi..."nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.10.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında cebir şiddet ve tehdit suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 Ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz istemi, müştekinin sanık ...'ın aracına rızasıyla bindiğine, sanıkların amaçlarının müştekinin yapmış olduğu hırsızlık suçunu adli merciilere bildirmeden tatlıya bağlamak, uzlaşmak olduğuna, sanık ...'in ... başına müştekinin elini bağladığına, amacının müştekinin kendisine zarar vermesini engellemek olduğuna, sanık ...'ın bağlama eylemine iştirak etmediği için bu eylemden dolayı sorumlu tutulamayacağına bu durumun suçta şahsilik ilkesine aykırılık teşkil ettiğine, bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulama yeri bulunmadığına, sanıkların müştekiye tehdit,

şiddet kullandıklarına ve atılı suçu işlediklerine dair somut delil bulunmadığından şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, bu hususun göz ardı edilmesi nedeniyle ... yargılanma ve hukuk devleti ilkesinin ihlal edildiğine vesaireye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay sanık ...'e ait otobüs de sanık ...'ın şoför olarak çalıştığı müştekinin söz konusu araçta muavin olarak görev yaptığı, aracın tamir yakıt ve gideri için kullanılan kredi kartını müştekinin gizlice kullanması bu durumu sanıkların tespit etmesi üzerine sanıkların eylem birliği içinde müştekiyi sanık ...'ın aracına zorla bindirip, sanık ...'in köyündeki sanık ... ...'ın evine götürdükleri oradan müştekinin babasını arayıp çekilen parayı ödemesini istedikleri , müştekiyi para gelinceye kadar tutmak için sanık ... ...'ın evinin altındaki ahıra götürüp ellerini ve ayaklarını iple bağlayıp kapıyı kapatarak çıktıkları, müştekininde ellerini çözerek açık pencereden atlayıp kaçtığı iddiasına ilişkindir.

2. Müşteki ... ...'nin babası ...'nin şikayeti üzerine soruşturma başlatılmıştır.

3. Sanık ...'e ait müştekinin izinsiz kullandığı kredi kartının tüm hesap hareketleri dosya arasına alınmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık ...'in sahibi olduğu sanık ...'ın şoförlüğünü yaptığı araçta muavinlik yapan müştekinin aracın ihtiyaçları için kullanılan ve sanık ...'a emanet edilen kredi kartının izinsiz olarak kullandığının sanıklar tarafından tespiti üzerine sanıkların konuyu görüşmek üzere müştekiyi araçlarına bindirdikleri, sanık ...'in köyde bulunan akrabası ... ...'ın evine götürdükleri, sanık ... ...'ın evinin altında bulunan ahırdaki direğe iple bağladıkları ve ahıra kapattıkları sanıkların bu eylemlerini kredi kartının kullanılmasından ... alacağın tahsili ve olayın getirdiği hiddetin etkisinde yaptıkları tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR