Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/6681 K.2023/3766

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.04.2022 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında temyize konu incelemeyle sınırlı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı vermiştir.

3. Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.12.2013 tarihli kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 25.10.2021 tarihli kararı ile "... sanık ...'ın katılan ...'in yaşı küçük çocuklarına ilişkin rızasına aykırı olarak ve cebirle yaşı küçük mağdurlar Yusuf ve Melih'i kaçırmaktan ibaret eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla sanık ...'ın atılı suçtan TCK.nın 109/2, 109/3-f, 43/2-1 maddeleri gereğince

cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Bakırköy 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına ve beraat kararı verilmesi gerektiği gibi sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; Sanık ...'ın katılan ...'in mağdur yaşı küçük çocuklarına ilişkin rızasına aykırı olarak ve cebirle yaşı küçük mağdurlar Yusuf ve Melih'i ikametlerinden alarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamına göre sanığın tevilli ikrarı, katılan beyanları, adli muayene raporları birlikte değerlendirildiğinde; sanığın mağdurlara karşı kişiyi hürriyetinden kılma suçunu işlediği yönünde Mahkeme kabulünde herhangi bir hukuka aykırılığın olmadığı ve suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın mağdur çocukları zorla ikametlerinden aldıktan sonra soruşturma başlamadan önce ve mağdurların şahsına zararı dokunmaksızın velayet hakkı henüz sona ermemiş annelerinin yanına götürerek serbest bıraktığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR