Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2022/970 K.2024/661

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kargı Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli kararıyla sanık hakkındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası verilmiştir. 3. Kargı Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2018 tarihli kararının sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmüm kaldırılmasına sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedeni; suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, suç tarihinde markete gitmek için evden ayrılan mağduru anne ve babasının izni ve rızası dışında rızasıyla 3-4 saat yanında tutmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü

Katılanın beyanları ile de sabit olduğu üzere katılan ile sanık arasında gönül ilişkisi olduğu, mağdurun ve sanığın aynı anda telefonlarının kapalı olduğu, sanığın, küçüğü rızasıyla da olsa onu yanında tuttuğu, 14 yaşındaki çocuğun bu hususta rızasının geçerli olmadığı anlaşıldığından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü

Olay tarihinde sanık ile mağdurun 3-4 saat araçla birlikte gezdikten sonra yaşı küçük çocuğun sanıktan ayrılıp eve döndüğü anlaşılmakla; sanığın küçüğü alıkoymaya yönelik suç kastının bulunmaması gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesince sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşması için fail tarafından, mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak suretiyle hürriyetinden yoksun bırakılması gereklidir. Yani mağdurun bir yere gitmek veya bir yerde kalmak serbestisi ortadan kaldırıldığında kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçu oluşur.

Dosya kapsamına göre suç tarihinde 15 yaşından küçük olan çocuğun, akrabası olan sanığı arayarak onunla buluşup kısa süre gezdikten sonra sanıktan ayrılıp evine döndüğü olayda; çocuğun evden ayrılma iradesi ile sanığın yanına gitmediği gibi sanığın alıkoyma iradesini taşıdığını gösterecek kadar uzunca bir zaman çocuğu yanında alıkoymadığı anlaşıldığından hürriyeti tahdit suçunun unsurları itibarı ile oluşmadığı, bu hali ile 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen evi terk eden çocuğun, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutmak suçunun da unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla;

sanığın beraatine yönelik Bölge Adliyesi Mahkemesi kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 09.11.2018 tarih ve 2018/1781 Esas, 2018/2599 Karar sayılı kararında Samsun Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA