Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1004 K.2023/5201

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.01.2011 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2011 tarihli ve 2011/93 Esas, 2011/958 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2017 tarihli ve 2017/85 Esas, 2017/935 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 14.11.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bursa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2017 tarihli kararının kaldırılmasına karar verilmiş ve duruşma açılarak yapılan yargılamada sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bendi, 62 nci madde uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz isteği; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun' un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanamayacağına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. 2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; sanığa üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine, takdiri indirim uygulanamayacağına, lehe vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 3. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kararın sanığa usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediğine, sanıkta suç kastı bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun' un 282 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde, “Sanık, müdafii, katılan ve vekilinin davetiye tebliğ edilmesine rağmen duruşmaya gelmemesi hâlinde duruşmaya devam edilerek sanığın sorgu tutanakları anlatılmak suretiyle dava yokluklarında bitirilebilir. Ancak, 195 inci madde hükümleri saklı kalmak üzere, sanık hakkında verilecek ceza, ilk derece mahkemesinin verdiği cezadan daha ağır ise, her hâlde sanığın dinlenmesi gerekir.” biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan yasanın emredici kuralına uyulması gerekirken, sanığın yokluğunda yapılan duruşma sonucunda yerel mahkemenin mahkumiyet hükmü kaldırılarak daha ağır mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle anılan yasa maddesine aykırı davranılarak sanığın savunma hakkı kısıtlanmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilenler dışında başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 14.11.2018 tarihli ve 2018/1358 Esas, 2018/2168 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun' un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca BOZULMASINA,