Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1074 K.2024/2103

Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 06.10.2022 tarihli ilamı ile seri muhakeme usulü uygulanması yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

4.Seri muhakame usulünün uygulanamaması üzerine yeniden duruşma açılarak yapılan yargılamada Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.03.2023 tarihli kararı ile sanığın parada sahtecilik suçundan Türk Ceza Kanun'un 197 nci maddenin üçüncü fıkrası gereğince 1.500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyizi suçun sübutuna, suç kastı bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.28.08.2014 günü Manisa ilinde bulunan Aytemiz Petrol'e gelerek 30,00 TL'lik yakıt alan ve sahte 50,00 TL ile ödeme yaparak 20,00 TL para üzeri alan sanığın ihbar üzerine yakalandığı, beyanlarında 50,00 TL'yi cep telefonunu sattığı seyyar satıcıdan aldığını ifade ettiği, bir gün önce de ildeki Yazarlar Petrol isimli başka bir benzin istasyonunda yine aynı şekilde sahte parayla alış veriş yaptığı anlaşılan sanığın sahte olduğunu bilmeden kabul ettiği parayı tedavüle sürmek suçunu iddiasına ilişkindir.

2.Yargılamaya konu iddianamenin sadece 28.08.2014 tarihli ikinci olayı kapsadığı, sanık hakkında dosya içeriğinde Manisa Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.09.2014 tarihli ve 2014/11267 Esas numaralı ikinci bir iddianame bulunduğu, bu iddianamenin 27.08.2014 tarihinde gerçekleşen olayı konu aldığı, diğer olayın anlatımı ve delillerine yer verilen bu iddianamenin akıbetinin ise dosyadan ve Uyap Bilişim Sisteminde yapılan araştırmadan tespit edilemediği, mahkeme gerekçesinde sanığın iki ayrı olayda aynı şekilde hareket etmiş olması kabule esas alınmış ise de yargılamaya konu 13.04.2015 tarihli iddianamede ilk olayın yer almadığı, iki adet sahte paradan sadece bir tanesinin raporuna dayanılarak hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.İddianamedeki anlatıma, olay ve olgular bölümünde açıklanan hususlara ve tüm dosya kapsamına göre, sahte para ile alışveriş yapma şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan suçu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir, tartışma ve davaya bakma görevinin, anılan maddedeki hapis cezasının üst sınırına göre 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Kanun'un (5235 sayılı Kanun) 12 nci maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; mükerrer cezalandırmanın önlenmesi ve sanığa isnat edilen suç vasfının tayini bakımından dosyada üzerinde "suret" ifadesiyle yer alan ve 27.08.2014 tarihinde Yazarlar Petrol'de gerçekleştiği açıklanan ilk olayı konu olan iddianamenin akıbeti araştırılarak ve ilk olaya ilişkin deliller dosya içerisine alındıktan sonra sanığa okunup usulünce sorgusu yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR