Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/1756 K.2024/7726

Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan hükümlü ...'ın cezalandırılmasına ilişkin Samsun 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.11.2022 tarihli ve 2019/350 Esas, 2022/ 1439 Karar sayılı kararının istinaf edilmeksizin 30.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşıldı. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.12.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52405 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52405 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

".....sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi olduğu, kararın 01/11/2022 tarihinde verildiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, anılan kararın kovuşturma evresinin iptal kararı yürürlüğe girdikten sonra halen devam ettiği cihetle, sanık hakkında seri muhakeme usulü uygulanarak karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu hükümde, sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tâbi olduğu, kararın 01.112022 tarihinde verildiği ve 30.11.2022 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alındığında, karar tarihi itibariyle, hükümlü hakkında 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR