Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2319 K.2024/2263

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kiraz Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2016 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmış, Kiraz Asliye Ceza Mahkemesinin 12.12.2016 tarihli 2016/626 Esas, 2016/543 Karar sayılı kararı ile görevsizlik kararı verilerek dava dosyası Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesine, Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 18.01.2017 tarihli 2017/17 Esas, 2017/16 Karar sayılı kararı ile yetkisizlik kararı vererek gönderdiği Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.03.2017 tarihli yetkisizlik kararı üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin 10.05.2017 tarihli kararı ile Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

2. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli 2019/72 Esas 2020/110 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan 6 yıl hapis ve 80.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 14.10.2022 tarihli 2022/1762 Esas 2022/2676 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemleri; sanığın cezalandırılmasına yetecek somut delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi talebine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. Sanıklar ..., ..., ... müdafinin temyiz istemleri; sanıkların suça konu paraların sahteliğinden haberlerinin olmadığına, suç kastının bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Davaya konu olay; temyiz dışı sanık ...'in Antalya ilinde arkadaşı olan Burak Kılıç'ın kendisini tanıştırdığı sanıklar ..., ..., ... ..ve ... ile birlikte kiraladıkları araba ile 13.07.2016 tarihinde Antalya Konyaaltı ilçesinde gittikleri işyerinde ...ve ...'ın 40,00 TL'lik alışveriş yaparak sahte 100 Dolar verdiği,

Göynük ve Beldibi mevkinde de benzer alışverişler yaparak yollarına devam ettikleri, daha sonra Foça ve Ödemiş'te ...ve ...'nin sahte 100 Dolar ile alışveriş yaptıkları, 15.07.2016 tarihinde temyiz dışı sanık ...'ın Kiraz ilçesinde bir kuyumcuya girerek sahte 500 Dolar bozdurmak istediği ancak dükkan sahibinin şüphelenerek polisi aradığı ve sanığın yakalandığı, diğer sanıkların polisleri gördüklerinde kaçtıkları, ancak Mertcan'ın ifadesi üzerine Acıpayam'da onların da yakalandıkları, böylelikle sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. ... inceleme ve değerlendirme raporlarına göre ele geçirilen banknotların sahte ve aldatma kabiliyetinin olduğu tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklar tarafından sahte paraların market, restoran, kuyumcu gibi ellerindeki sahte Dolarların kolaylıkla bozdurabilecekleri ve fazla şüphe uyandırmadan hemen ayrılabilecekleri yerlerde harcanması,

uğradıkları market veya restoranlarda ve hem ellerindeki sahte paraları tedavüle sokup karşılığında menfaat temin etmek hem de TL cinsinden para üstü elde edip girdikleri iş yerlerini zarara uğratmak amacıyla her seferinde 100 Dolar gibi aldıkları ürünlere karşılık nispeten yüksek meblağda ödeme yapmaları şeklindeki suçun işleniş biçimi ve yolculukları boyunca bu şekildeki eylemlerine devam eden sanıkların kasıtlarının yoğunluğu ile eylemi gerçekleştirmekteki saik ve amaçları dikkate alınarak sübut bulduğuna kanaat getirilen eylemlerinin, "parada sahtecilik" suçunun,

"sahteliği bilinen parayı tedavüle koyma" şeklindeki seçimlik hareketini oluşturduğu ve suçun tüm sanıklarca iştirak hâlinde işlendiği kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. ... raporları, arama ve elkoyma kararları ve tutanakları, sanıkların birbirlerini suçlamaya yönelik savunmaları, ele geçirilen sahte para miktarı, suçun işleniş biçimi, kastlarının yoğunluğu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar müdafilerinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinine ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

B. Mahkemece yasal ve yeterli gerekçe ile sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmama nedenlerinin gösterildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar müdafilerinin bu yöndeki temyiz sebebi reddedilmiştir.

C. Sanıklar hakkında tayin edilen cezanın miktarı göz önünde bulundurulduğunda, sanıklar müdafilerinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

D. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış, sanıklar müdafilerinin diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 14.10.2022 tarihli 2022/1762 Esas 2022/2676 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,