Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2879 K.2023/9803

Sanık hakkında bozma üzerine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz eden sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, ancak üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin süresinden sonra olup reddi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 04.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. 3. Aliağa Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 05.04.2022 tarihli kararı ile hükmün suç vasfı yönünden bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine; Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.03.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, eşi olan katılanı, aralarında çıkan tartışma üzerine banyoya zorla götürerek üzerini çıkartıp soğuk suyla yıkadığı iddiasına ilişkindir. 2. Menemen Devlet Hastanesince düzenlenen 06.08.2012, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 10.09.2012 tarihli raporlarda, katılanın mevcut yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir. 3. Görevlilerce düzenlenen 06.08.2012 tarihli tutanakta, kavga ihbarı üzerine olay yerine gidildiğinde sanığın, görevlileri tehdit ettiği, eşine küfrettiği, evde yapılan kontrolde ise evin dağılmış olduğu belirtilmiştir. 4. Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.08.2012 yerine 09.08.2012 yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

A. Üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden

Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222. 10.06.2014 gün ve 2013/12-834 Esas, 2014/321 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (6217 sayılı Kanun) uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet savcılarının temyiz süresi.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin üçüncü fıkrasına göre, tefhimden itibaren bir ay olup, üst Cumhuriyet savcısının 24.03.2023 günü verilen hükme karşı, yasal süre geçtikten sonra 16.05.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmıştır.

B. Sanığın temyiz sebepleri yönünden

1-Ceza miktarı itibariyle yasal şartları oluşmayan 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddelerinin uygulanmamasında hukuka aykırılık görülmemiş, sanığın bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2-Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen adli raporlar, tutanak ve sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Üst Cumhuriyet savcısının temyiz talebi yönünden; Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2023 tarihli kararına yönelik üst Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,