Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/2973 K.2024/1163

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Emirdağ Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154/2 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 154/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun kabul edilerek, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz istemi kararın eksik inceleme ile verildiğine, sanığın tescil harici alana tecavüzünün sabit olup suçun unsurlarının oluştuğuna mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanığın Kırkpınar köyünde bulunan 756 metrekare tescil harici alana müştemilat yaparak işgalde bulunduğu iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Emirdağ İlçesi Kırkpınar Köyü'nde kain, sanığın kendisinin kullanımında olan 1056 parsel sayılı taşınmazın yanında bulunan keşif esnasında yapılan gözlem ve bilirkişi raporu ekinde yer alan fotoğraflardan köylüler tarafından yol olarak faydalanıldığı anlaşılan tescil harici alanın 15,53 m2'lik alanını hiçbir üstün hakka sahip olmaksızın ve herhangi bir tapu kaydı bulunmaksızın yapılaşma yapmak suretiyle köy halkının kullanımına kapattığı, bu durumun soruşturma aşamasında yapılan 24.12.2021 tarihli keşif, mahkememizce icra edilen 22.04.2022 tarihli keşif, keşif sonrası dosyaya sunulan 28.12.2021 tarihli ve 25.05.2022 tarihli bilirkişi raporları ile tespit edildiği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmişitir

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın Kırkpınar Köyü sınırlarında bulunan tescil harici boşluğa tekabül eden alana mutfak yaptırdığı, bu alanın köyün ortak kullanım alanı dışında olduğu, suça konu alanın bilirkişi raporu ve krokilerde de köyün ortak yararlanmasındaki bir yer olarak görülmediğinin tespit edildiği, köy muhtarının alınan beyanında da suça konu gösterilen alanın sanığa babasından kaldığı, köylü tarafından kullanımda olan bir alan olmadığının belirtilmesi karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması mahalli bilirkişi beyanları yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden suça konu tescil harici alanın köylünün ortak kullanımında olan bir alan olduğuna ilişkin delil bulunmadığı anlaşıldığından bölge adliye mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.12.2022 tarihli 2022/1774 Esas sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,