Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3353 K.2024/4402

Hükümlü tarafından verilen dilekçe eski hale getirme ve temyiz taleplerini içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrasında göre hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

I. GEREKÇE

Elazığ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2019 tarihli, 1993/771 Esas ve 1994/493 Karar sayılı ek kararında; “gerekçeli kararın 19.10.1994 tarihinde hükümlüye tebliğ edilerek süresi içerisinde kesinleştirildiğinin” belirtildiği, sanık hakkında gıyabında verilen hükmün ne şekilde sanığa tebliğ edildiği tespit edilememiş ise de; adli sicil kaydına göre hükmün tamamen infazının 01.11.1998 tarihinde tamamlandığı, 24.10.2022 tarihli tutanağa göre; dosyanın arşivde yapılan tüm aramalara rağmen bulunamadığı, karar kartonunda sadece gerekçeli kararın bulunduğu,

kararın kesinleşerek ilamat numarası aldığının, aradan geçen zamana göre imha edilmesinin kuvvetle muhtemel olduğunun, ancak imha tutanağının kalemde ve arşivde bulunamadığının belirtildiği, 16.01.2019 tarih ve devamı dilekçelerle eski hale getirme ve yargılamanın yenilenmesine ilişkin dilekçeler verdiği, ek kararlarla reddedildiği ancak temyiz yoluna gidilmediği,

hükmedilen cezanın infazı tamamlanmakla kararı bu suretle öğrendiği anlaşılmakla, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 16.01.2019 tarihinde temyiz eden hükümlünün haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

II-KARAR