Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3356 K.2024/4400

Hükümlü tarafından verilen dilekçe eski hale getirme ve temyiz taleplerini içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme istemi hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42 nci maddesinin birinci fıkrasında göre hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay'a ait olduğu gözetilerek anılan taleple ilgili verilen 13.04.2023 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olup yapılan incelemede;

I.GEREKÇE

Hükümlünün yokluğunda verilip 10.01.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen hükmü süresinden sonra 18.01.2013 tarihinde temyiz ettiği, 20.01.2013 tarihli ek kararla talebinin reddedildiği, 28.06.2017 ile devamı dilekçelerle kanun değişikliklerinde ve uzlaşma yasasından, basit yargılama usulünden yararlanmak istediği, ek kararlarla taleplerinin reddedildiği, ek kararlar usulüne uygun tebliğ edildiği ancak temyiz edilmediği,

bu şekilde kararı öğrendiği anlaşılmakla, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra en sonra 12.04.2023 tarihinde eski hale getirme ve temyiz isteklerinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinde

belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 18.01.2013 tarihinde temyiz eden hükümlünün haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme ve temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.

II-KARAR