Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3408 K.2024/9368

Başsavcılığının 05.09.2022 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Kadirli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 28.12.2022 tarihinde kesinleştiğine dair kesinleşme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/12498 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91970 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91970 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre. 1- 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanun'un 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, 2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, sanığın tekerrüre esas alınan Kadirli

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/10/2015 tarihli ve 2015/238 esas, 2015/379 sayılı kararının kasten yaralama suçuna ilişkin olduğu, dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı, nazara alındığında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Kadirli Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2022 tarihli iddianamesi ile hükümlü hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan 5237 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca açılan dava ile yapılan yargılama neticesinde Kadirli

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 3 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 28.12.2022 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; a) 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen hükümlü hakkında anılan Kanunun 53 üncü maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dördüncü fıkrasına göre, kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı nazara alındığında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kadirli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2022 tarihli ve 2022/747 Esas, 2022/1068 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.