Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3424 K.2024/1866

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve kişinin ölmesinden yararlanarak hırsızlık suçlarında cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Marmaris

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/525 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, zincirleme şekilde başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, değişen suç vasfına göre, basit hırsızlık suçundan ise. 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan 10 ay süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Suça konu kartı, kart sahibi olan amcasının rızası ile, onun borçlarını kapatmak için kullanan sanık hakkında, atılı suçun yasal unsurları oluşmamasına rağmen mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1.Sanığın eyleminin. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendindeki nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasındaki (basit) hırsızlık suçunu oluşturduğu kanaatine varılarak hüküm kurulması, 2. Sanığa alt sınırdan ceza verilmesinin ve zincirleme suç nedeni ile artırım yapılırken yine asgari oranın uygulanması,

3. Taksirle öldürmeden sabıkası olan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının ertelenmesi, Hususlarının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanığın, kalp krizi geçirdiği için hastanede olan amcası Mehmet'e ait Yapı Kredi Bankası bankamatik kartını, kullanması için kendisine verilen araçtan çalarak, kart ile hesaptan, 04.12.2014-10.12.2014 tarihleri arasında 12 ayrı işlemle toplamda 18.213,97 TL para çektiği iddialarına ilişkindir.

2. Müteveffa Mehmet'e ait Yapı Kredi Bankası 930***90 No'lu hesaba ait bankamatik kartından, 04.12.2014-10.12.2014 tarihleri arasında 12 ayrı işlemle, toplamda 18.213,97 TL para çekildiğine dair hesap özeti dökümü ve banka yazı cevapları dosyada mevcuttur. 3. Para çekilen ATM'lere ait kamera kayıtları incelendiğinde, kartı kullanan kişinin sanık olduğu tespit edilmiştir.

4. Müteveffanın, 04.12.2014 tarihinde saat 14.26'da hastanenin acil servisine giriş yaptığı, saat 15.00'te de vefat ettiği, hastanenin cevabi yazısı ile belirlenmiştir. 5. Sanık savunmasında "Kart sahibi olan amcasının, Ali adlı kişiye borcu olduğunu, onu ödemesi için kartı kendisine verdiğini ve şifreyi söylediğini, onun da borcu ödemek için karttan para çektiğini, katılan ve diğer amcasının da bu durumu bildiğini, şifreyi o gün amcasının söylediğini" beyan etmiştir.

6. Tanıklar K.P ve H.Ş alınan ifadelerinde "Mehmet'in daha önce de kartı, para çekmesi için sanığa verdiğini, bu nedenle sanığın şifreyi bildiğini" belirtmişlerdir.

IV. GEREKÇE

A.

Tebliğname Yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına 26.06.2009 tarihli 5918 sayılı Kanun'un 8 inci maddesiyle eklenen, "Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uzlaşma hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenleme gereğince, sanığın üzerine atılı hırsızlık suçu, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçu ile birlikte işlendiğinden somut olayda uzlaştırma hükümlerinin uygulanma imkanı bulunmadığı kabul edilerek, Tebliğnamede ikinci bentte yer alan bozma görüşüne iştirak olunmamıştır. B.

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Dosyadaki olgular itibari ile; suça konu kart sahibi olan müteveffa Mehmet Pektaş'ın sanığın amcası olduğu, olay tarihinde kalp krizi geçirmesi üzerine hastaneye kaldırıldığı, sanıktan da amcasına ait arabayı götürmesi istendiği, bu şekilde aracı kullanan sanığın, araçtaki çantada bulunan amcasına ait Yapı Kredi Bankası 930***90 No'lu hesaba ait bankamatik kartını alarak, hesaptan, 04.12.2014-10.12.2014 tarihleri arasında 12 ayrı işlemle, toplamda 18.213,97 TL para çektiği, keza para çekilen ATM'lere ait kamera kayıtları incelendiğinde, kartı kullanan kişinin sanık olduğunun belirlendiği sabittir.

Sanık her ne kadar savunmasında ""Kart sahibi olan amcasının, Ali adlı kişiye borcu olduğunu, onu ödemesi için kartı kendisine verdiğini ve şifreyi söylediğini, onun da borcu ödemek için karttan para çektiğini, katılan ve diğer amcasının da bu durumu bildiğini, şifreyi o gün amcasının söylediğini" beyan ederek suçlamayı kabul etmemiş ise de; yengesi olan katılanın, çekilen paradan bilgisinin olmaması, sanık savunmasının aksine, tanıklar K.P ve H.Ş'nin alınan ifadelerinde "Mehmet'in daha önce de kartı, para çekmesi için sanığa verdiğini, bu nedenle sanığın şifreyi bildiğini" belirtmeleri, para çekiminin 6 günlük süreye yayılması,

çekilen paraların bir kısmının 748,00 TL., 50,00 TL., 40,00 TL gibi küçük miktarlarda olması karşısında, mahkemenin, suçtan kurtulma maksatlı savunma verdiği kanaati ile sanığın eylemlerini sabit görmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. C.

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri 1.Hırsızlık Suçu Yönünden, Suç Vasfına İlişkin, 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde tanımlı hırsızlık suçundan söz edilebilmesi için, suçun, kişinin malını koruyamayacak durumda olmasından veya ölmesinden yararlanarak işlenmesi gerekmekte olup, somut olayda, sanığın, suça konu kartı, bizatihi kullanması için kendisine verilen araçtan aldığı, o esnada, kart sahibinin hastanede olmasının, sanığın eylemini gerçekleştirmesine ayrıca bir kolaylık sağlamadığı anlaşılmakla, mahkemenin suçun vasfına ilişkin hukuki nitelendirmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Ceza Miktarına Ve Artırım Oranına İlişkin, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerine uygun olarak, suçun işleniş biçimi, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı dikkate alınmak suretiyle sanığın alt sınırdan cezalandırılmasına ve sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanırken, aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasında, asgari oranda artırım yapılmasına yönelen mahkemenin takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Sanık Hakkında Lehe Hükümlerin Uygulanmaması Gerektiğine İlişkin, Suç tarihinde herhangi bir sabıkası bulunmayan ve duruşmadaki olumlu tutum ve davranışları göz önüne alındığında, mahkemede yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat uyandıran sanığın, hırsızlık suçundan hükmolunan 10 ay süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinde, hukuka aykırılık görülmemiştir. D.

Diğer Yönlerden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının ve hırsızlık suçundan hükmolunan yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, Ancak.

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği ve gerekçede, takdiren cezanın alt sınırından belirlenmesine karar verildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması kanuna aykırı görülerek, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Hırsızlık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünde (A), (B), (C) ve (D-1) bentlerinde açıklanan nedenlerle, Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/525 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz taleplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, B.

Başkasına Ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden, Gerekçe bölümünün (D-2) bendinde açıklanan nedenle, Marmaris

4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/525 Esas, 2016/485 Karar sayılı kararında sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 20 günün 5 güne, 43 üncü maddenin birinci fıkrası, uygulanmak suretiyle belirlenen 25 günün, 6 güne, 62 nci madde uygulanmak suretiyle belirlenen 20 günün, 5 güne,