Karar Özeti
8. Ceza Dairesi 2023/3718 E. , 2025/1540 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/368 Esas, 2022/663 Karar HÜKÜMLÜ : Muhammet Hanenefi Karakoyun SUÇ : Genel güvenliği taksirle tehlikeye sokma KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adana 33. Asliye Ceza Ma
Karar Detayı
8. Ceza Dairesi 2023/3718 E. , 2025/1540 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/368 Esas, 2022/663 Karar HÜKÜMLÜ : Muhammet Hanenefi Karakoyun SUÇ : Genel güvenliği taksirle tehlikeye sokma KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Adana 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/368 E., 2022/663 K. sayılı kararı ile genel güvenliği taksirle tehlikeye sokma suçundan hükümlünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 171/1-a maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının 58. maddesi uyarınca ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği ve kararın istinaf edilmeksizin 30.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1.maddesi uyarınca, 11.09.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97480 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin; "....1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesindeki “Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemeye nazaran, sanığın ikinci kez tekerrüre esas alınan Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2007 tarihli ve 2006/505 esas, 2007/107 sayılı kararının kasten öldürme, mala zarar verme ve kasten işlenen sair suçlara ilişkin olduğu ve dosyaya konu taksirli suç bakımından tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2- 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE Mahkemesi tarafından davadan el çektikten sonra hükümden 58. madde uygulamasının çıkartılmasına ilişkin 01.03.2023 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede, 1. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un "Belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma" başlıklı 53. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan birinci fıkrası; "(1) Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak; a) Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, b) Seçme ve seçilme ehliyetinden (…) (2) , c) Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan, d) Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, e) Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, Yoksun bırakılır." 3. 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesi; '' (1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez. (2) Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz (3) Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur. (4) Kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükümleri uygulanmaz. Kasten öldürme, kasten yaralama, yağma, dolandırıcılık, uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti ile parada veya kıymetli damgada sahtecilik suçları hariç olmak üzere; yabancı ülke mahkemelerinden verilen hükümler tekerrüre esas olmaz... " şeklinde düzenlenmiştir. 4. İnceleme konusu hükümde, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen hükümlü hakkında, taksirli suçlarda uygulama imkanı olmayan 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması ve kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/04/2007 tarihli ve 2006/505 Esas, 2007/107 Karar sayılı kararı ile kasten öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin ilamın tekerrüre esas alınması, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Adana 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/368 E., 2022/663 K. sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3.maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasında yer alan hak yoksunlukları ve tekerrüre ilişkin paragrafların hükümden çıkarılması, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, diğer hususların aynen bırakılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.