Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3745 K.2023/10626

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında cinsel istismar suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, merciince itiraz konusunda karar verildiği, temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ise; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.11.2015 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Sakarya

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına; suça sürüklenen çocuk ... hakkında cinsel istismar suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suça sürüklenen çocuk ...'ın cinsel istismar suçundan eksik cezalandırıldığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olduğuna mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi, verilen cezaların üst sınırdan verilmesi gerektiğine, mağdurenin beyanlarının dikkate alınmadığına, mağdurenin suça sürüklenen çocuklara iftira etmesini gerektirecek husumet bulunmadığına, hükmolunan cezalarda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 3. Katılan ... vekilinin temyiz isteminde, hükmolunan beraat kararını temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, 2015 yılı Ramazan ayı içerisinde 12 yaşındaki mağdurenin, erkek arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ... ile buluştukları ve site yanındaki ağaçlık alanda oturdukları sonrasında suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdurenin istememesine rağmen cinsel istismarda bulunduğu;

bu olaydan yaklaşık iki hafta kadar önce de mağdurenin suça sürüklenen çocuk ... ile görüştüğü ve birlikte suça sürüklenen çocuk ...'ın isteği üzerine Tepekum Mahallesindeki evine gittikleri burada da mağdurenin istememesine rağmen suça sürüklenen çocuk ...'nın cinsel istismarda bulunduğu ve bu suretle suça sürüklenen çocukların atılı suçları işledikleri iddiasına ilişkindir.

2. 11.09.2015 tarihli pedagog eşliğinde düzenlenen görüşme tutanağında, mağdurenin arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ... ile buluşmaya karar verdiği ve site yanında açık boş bir araziye gittikleri ve burada istememesine rağmen suça sürüklenen çocuk ...'ın cinsel istismarda bulunduğunu ancak cinsel ilişki yaşamadıklarını ve oradan ayrıldıklarını, olaydan iki hafta önce de internet aracılığı ile tanıştığı suça sürüklenen çocuk ...'nın daveti üzerine evine gittiğini, istememesine rağmen yatağına yatırdığını ve basit cinsel istismarda bulunduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından; suça sürüklenen çocuk ... hakkında cinsel istismar suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 253 üncü maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığı gibi itiraz hakkında da merciince karar verildiği ve verilen karar kesin olduğundan; temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, B.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme karşı; katılan ... vekilinin, Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri yönünden.

1. Olaylar ve olgular bölümündeki tespitler, mağdure anlatımları, suça sürüklenen çocuğun savunması ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin, suça sürüklenen çocuk ... tarafından hürriyetinin kısıtlandığına dair mahkumiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve cinsel istismar suçlarından; suça sürüklenen çocuk ... hakkında cinsel istismar suçundan kurulan hükümler yönünden. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısı ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince REDDİNE, B.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya