Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3762 K.2023/9759

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şarköy Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2010 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.

2. Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında iftira suçundan beraat kararı verilmiştir.

3. Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 28.05.2014 tarihli kararının Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 12.02.2020 tarihli kararı ile söz konusu iddialara ilişkin mağdur hakkında soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılıp, sonucuna göre 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 76 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olduğu şekilde sanık hakkında kovuşturma yapılmasının Adalet Bakanlığı'nın iznine bağlı olması karşısında yasa gereği gerekli kovuşturma izni alınmadan yargılama yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Şarköy Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2022 tarihli kararı ile görevsizlik kararı verilmesi üzerine; Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 04.07.2023 tarihli kararı ile sanıklar hakkında iftira suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun sabit olduğuna ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; süre tutum dilekçesi olup somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık müdafiinin kararın gerekçesine yönelik bir temyiz istemi bulunmadığından, beraat kararını temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 267 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04.02.2011 tarihli sorgu tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe (A) bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe (B) bölümünde açıklanan nedenle Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2023 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,