Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3897 K.2025/3499

Suçu ve suçluyu övme suçundan doğrudan zarar görmeyen şikayetçilerin davaya katılma hakkı bulunmadığı ve katılma kararı verilmiş olmasının da şikayetçiler vekiline bu suçtan kurulan hükmü temyiz hakkı vermeyeceği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Ankara 22. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.01.2022 tarihli ve 2020/120 Esas, 2022/10 Karar sayılı kararı ile sanığın suçu ve suçluyu övme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 215 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş; karar, şikayetçiler vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik şikayetçiler vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; karar şikayetçiler vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri 1. Şikayetçiler Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın eyleminin terör örgütü propagandası yapma suçunu oluşturduğuna ve suç vasfında hataya düşülerek karar verildiğine ilişkindir. 2. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Suçun işlendiğine dair yeterli delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdiri indirim hükümlerinin ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, şikayetçilerin davaya katılmasına karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Dava dosyası kapsamına göre, sanığın "Twitter" isimli sosyal medya hesabından 10.10.2019 tarihinde "Ankara Gar Katliamı" ismiyle bilinen ve 104 vatandaşımızın hayatını kaybedip çok sayıda vatandaşımızın yaralandığı olayla ilgili olarak "#10EkimAnkaraKatliamı kınıyorum; daha iyisi olabilirdi. :) " şeklinde paylaşım yaptığı iddiasına ilişkin olarak.

Basın ve yayın yoluyla atılı suçu işlediği anlaşılan sanığın cezasında 5237 sayılı Kanun'un 218. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği hususunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Emniyet Genel Müdürlüğü'nün araştırmasına göre paylaşımın sanık tarafından yapıldığının ve savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın paylaşımının işlenmiş bir suçu övme niteliğinde olduğu, zira daeş terör örgütünün 10.10.2019 tarihinde yaptığı kanlı bir eylemin alenen herkesin görebildiği sosyal medya hesabından övüldüğü,

övgü içeren sözlerin daha büyük bir patlama yapılmasının temennisini içerdiği ve "açık ve yakın tehlike" unsuru yönünden Mahkemenin gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu anlaşıldığından sanığın bu paylaşımına uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi 5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin hukuka uygun olduğu tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazı yönünden.

Mahkemenin özetle, sanığın adli sicil kaydı ile mahkemede gözlemlenen davranışları dikkate alınarak ve yeniden suç işlemeyeceğine dair olumlu kanı bulunmadığından bahisle lehe hükümlerin uygulanmamasına dair gerekçesinin yerinde ve yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda eleştirilen husus dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Şikayetçiler Vekilinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle şikayetçiler vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

19. Ceza Dairesinin, 13.03.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/359 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara