Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/3682 K.2025/890

Malatya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2016/110 Esas, 2020/201 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca (4 kez) 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 19.01.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1.maddesi uyarınca, 11.09.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB - 2023/98905 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "... Malatya

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/06/2020 tarihli kararı ile sanığın, diğer sanıklar ile birlikte suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarını işlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, adı geçen sanık ile birlikte aynı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilen diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 05/04/2022 tarihli ve 2021/14286 esas, 2022/5655 karar sayılı ilâmı ile sanıklar lehine bozulmasını müteakip yapılan yargılamanın derdest olduğu, Mahkemesince sanığın suç işlemek amacıyla kurulan örgüt kapsamında Adıyaman ve Malatya illerinde bulunan Vakıfbank ATM'lerinde düzenek oluşturarak şikayetçi ve katılanların kredi kartlarını ele geçirip kullandığından bahisle açılan kamu davası neticesinde sanığın suç işlemek amacıyla örgüt kurduğuna dair delil bulunmadığından verilen beraat kararının temyiz edilmeden kesinleştiği, dolayısıyla sanığın hangi suçları işlediği,

diğer sanıklar ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket edip etmediği irdelenmeden, somut kanıtlar kararda gösterilip tartışılmadan, sadece beraat kararı kesinleşen örgüt suçlamasına dayalı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 220/4. maddesi uyarınca örgütün faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlardan tüm örgüt üyelerinin de sorumlu olacağı belirtilmek suretiyle gerekçeden yoksun şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2014 tarihli ve 2012/695 Esas, 2014/85 Karar sayılı kararı ile suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan dolayı yapılan yargılama neticesinde hükümlünün beraatine karar verildiği ve hükmün temyiz kanun yoluna başvurulmaksızın 01.07.2014 tarihinde kararın kesinleştiği, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün Dairemizce bozulması üzerine yapılan yargılama sonrasında,

Mahkemece 19.06.2020 tarihli ve 2016/110 Esas ve 2020/201 Karar sayılı karar ile hükümlü hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan yeniden hüküm kurulduğu ve bu hükmün kanun yararına bozman talebine konu edilmediği anlaşılmakla; bu hüküm yönünden de Kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR