Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4010 K.2025/3769

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2019/549 Esas, 2021/408 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın çocuğa ve altsoya karşı eziyet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 96/2-a,b ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. Sanık ...'ın ise çocuğa karşı eziyet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 96/2-a, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş; kararlar, katılan kurum vekili ve sanık ... müdafii tarafından istinaf edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

a-) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2021/1089 Esas, 2023/1354 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. b-) İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2021/1089 Esas, 2023/1354 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kurulan hükmün kaldırılmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 96/2-a, 53/1-2-3 ve 58/6-7-8. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Sanıklar hakkında üst sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine ve katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2. Sanıklar Müdafilerinin Temyiz İstemleri "Şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, aksi halde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre, suç tarihinde 10 yaşında olan mağdur çocuk ...'la birlikte yaşayan öz babası sanık ...'ın ve aynı evde yaşayan sanık ...'ın mağdur çocuğu sürekli şekilde yaraladıkları, ağzını, bacaklarını ve kollarını bantladıkları, vücudunun farklı yerlerine ve özel bölgesine elektrik verdikleri, gece sabaha kadar ayakta beklettikleri ve yüzüne tükürdükleri şeklindeki iddialara ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ihbar tutanağına, tanık beyanlarına, mağdur çocuğun aşamalardaki beyanlarına, mağdur çocuk hakkında düzenlenen psikolojik değerlendirme ve gözlem raporuna ve mağdurun beyanlarıyla uyumlu olan 19.04.2019 tarihli doktor raporuna ve akabinde alınan Adli Tıp Kurumu raporu içeriğine göre eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

sanıkların sistematik ve sürekli olan eylemlerine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği tespit edilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un "cezanın belirlenmesi" başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada "orantılılık ilkesi" nazara alındığında temel cezaların alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin ve dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının hukuka uygun olduğu gibi sanıklara verilen cezaların süresi dikkate alındığında yasal engel bulunması nedeniyle lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Dairemizin 12.09.2023 tarihli ve 2023/1471 Esas, 2023/6013 Karar sayılı kararı başta olmak üzere yerleşmiş içtihatlarında izah edildiği üzere. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek

yapılan değerlendirmede, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2021/1089 Esas, 2023/1354 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili ve sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,