Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4298 K.2024/1325

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 12.04.2017 tarihli iddianamesiyle temyizin kapsamına göre, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanıklar hakkında mağdure ...'ye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının sanıklar müdafileri tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 09.10.2019 tarihli kararı ile, sanıklar hakkında değişen suç vasfı gereğince mağdureye yönelik kasten yaralama suçundan beraatlerine dair karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi savcısı ve katılan vekilinin temyizleri üzerine, sanık ... ve sanık ... hakkında mağdure ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik , Yargıtay

8. Ceza Dairesi'nin 21.12.2022 tarihli ilamı ile, sanık ...'nin mağdure ... ile arasındaki erkek arkadaşı sorununu konuşmak amacıyla, mağdureleri öğrenci evine çağırdıkları, eve gelip içeri girdiklerinde sanık ...'nin elinde silahtan sayılan bir jop olduğunu ayrıca odada silahtan sayılan biber gazı ve şok cihazlarının hazırlanmış olduğu,

çıkan tartışma sonrasında her iki sanığın mağdureler Kübra ve Esra'yı ellerinde bulunan jop, şok cihazı ve biber gazını kullanmak suretiyle dövmeye başladıkları, kendisine karşı güç kullanılmayan mağdur ...'ın biber gazından etkilenerek astım rahatsızlığı olması nedeniyle nefes almakta zorlanması üzerine dış kapıya giderek açmak istediğinde, kapının kilitlenmiş olduğunu fark ettiği ve kapıyı açamadığı ve mağdurenin cep telefonunu da alarak polisi aramasını engelledikleri olayda, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 109/2,

109/3-a,b maddelerinde düzenlenen cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde mağdure ...'a yönelik eylemleri nedeniyle beraat kararı verilmesi '' gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir. 4. Bozmaya uygun yapılan yargılama neticesinde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli kararı ile, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Hasibe ve Miri Nora müdafiinin temyiz istemi, suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyet kararının hukuka aykırı olduğuna, suç kastı bulunmadığına, mağdurenin soyut iddiaları dışında delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre, A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü. 1. Dava konusu olay; mağdure ...'nin diğer mağdurelerle birlikte sanıkların adres bildirmeleri üzerine sanıkların bulunduğu eve gittikleri, evin içerisine girer girmez evde tartışmaya başladıkları ve sanıkların biber gazı sıkmak ve elektrik şok cihazı kullanmak suretiyle karşı grupta bulunan Kübra, ...ve mağdure ...'ı etkisiz hale getirdikleri, dosyada bulunan video görüntüleri ve fotoğrafların da bu durumu teyit ettiği ve bu olaylar sırasında mağdureler Kübra, ...ve ...'ın karşı tarafa tepki veremediği,

onların etki ve hakimiyet alanına girdikleri, elleriyle kendilerini korumaya çalıştıkları, mağdure ...'ın astım hastası olup fenalaşması üzerine sanık ...tarafından başka bir odaya götürüldüğü ve mağdure ...'ın dış kapıya giderek açmak istediğinde, kapının kilitlenmiş olduğunu fark ettiği, kapıyı açamadığı ve bu suretle mağdure ...'ın ve diğer mağdurelerin alıkonuldukları iddiasına ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından, sanıklar Hasibe ve Miri Nora'nın olay tarihinde mağdureler Kübra, ...ve ...'ı belli bir süre hürriyetinden yoksun bıraktıkları ve şiddet uygulanarak bu eylemlerini gerçekleştirmiş oldukları, şiddet uygulamanın zorla alıkoymanın bir unsuru olduğu ve ayrı bir ceza verilemeyeceği dikkate alınmak suretiyle sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü. Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında mağdure ...'ye yönelik kişiyi hüriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Ancak.

Samsun Bölge Adliyesi Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, 5271 sayılı Kanun'un 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanıkların cezalarının ''3 yıl 4 ay hapis cezası'' üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi gerekirken, sonuç cezanın "3 yıl 4 ay" hapis cezası olarak belirlenmesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin 24.05.2023 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmün (1) sayılı bendinin beşinci paragrafı ve (2) sayılı bendinin beşinci paragrafından ''3 yıl 4 ay hapis cezası olarak belirlenmesi'' ibaresinin çıkarılarak yerine ''3 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak,