Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4803 K.2024/1071

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Düziçi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.04.2008 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı açıklanarak, mağdur ...'a yönelik eylemi nedeniyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 20.10.2022 tarih, 2019/14398 Esas, 2022/15011 Karar sayılı ilamı ile, "...sanığın ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-b maddeleri ile cezalandırılması gerektiği" belirtilerek ve sair sebeplerle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma kararı sonrası, Düziçi Asliye Ceza Mahkemesi'nin 25.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesine aykırı hareket edildiğine ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanık ...’un, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verilerek kesinleşen temyiz dışı sanıklarla diğer mağdur ...’ı, yapacakları yüzleştirme nedeniyle kendileriyle gelmesi konusunda hile ile ikna ettikleri, bu sırada onun yanında bulunan mağdur ...’ın da sanık ... ve temyiz dışı diğer sanıkların beyanlarına inanarak onlarla birlikte gittiği, sonrasında sanıkların yüzleştirme yapmak yerine mağduru başka bir yere götürerek rızası dışında alıkoydukları, böylece sanık ...'un atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamındaki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun olağan dava zamanaşımının 15 yıl, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı kesme nedenleri bulunan sanık hakkında olağanüstü dava zamanaşımının ise suç tarihi olan 18.08.2006 tarihinden itibaren 22 yıl 6 ay olduğu gözetildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşılmakla, sanık müdafinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir.

2.Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki savunmaları ve tüm dava dosyası kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin sair temyiz talepleri de reddedilmiştir.

3.Sanık hakkında kurulan hükümde, kazanılmış hak uygulaması yapılırken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, karar tarihi itibariyle 1412 sayılı Kanun'un uygulanması gerektiği de gözetilmeyerek ''CMK'nun 283 maddesi gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına'' karar verilmesi hukuka aykırı ise de, 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesi uyarınca bu hususun düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Düziçi Asliye Ceza Mahkemesinin 25.09.2023 tarihli ve 2022/1004 Esas, 2023/442 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölüm çıkarılarak yerine “Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın, kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası üzerinden infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,