Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4835 K.2025/6163

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma Kararı 1....

Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.04.2014 tarihli ve 2013/302 Esas, 2014/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez, 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası gereğince tabi olduğu 5 yıllık denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediği yönünde yapılan ihbar üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2016/52 Esas, 2016/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir. 3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin, 22.02.2023 tarihli ve 2020/18718 Esas, 2023/713 Karar sayılı kararı ile "Suçu aynı kasıtla ve tek eylemle birden çok mağdura yönelik işlemiş olduğu anlaşılan sanık hakkında, bir tek iftira suçundan hüküm tesis edilip cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırılması gerekirken, yazılı şekilde her bir mağdura yönelik eyleminden dolayı ayrı ayrı mahkumiyet hükmü tesis edilmesinin hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma Kararından Sonraki Yargılama Süreci Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.05.2023 tarihli ve 2023/259 Esas, 2023/514 Karar sayılı kararı ile, sanığın, iftira suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 267/1, 267/2, 43/2, 62, 53 maddeleri gereğince, 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz Sebepleri Kanser hastası olduğuna, bu nedenle ceza evinde kalmasının sağlıklı olmayacağına ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

Dava dosyası kapsamına göre, olay tarihinde müşteki ve babasının iş yerine geldiğini öğrenen sanığın, iş yerinde bulunan masa ve dolabı kendisi yere devirdikten sonra, emniyet müdürlüğüne başvurarak müşteki ... ve annesi katılan ...'nin iş yerine gelerek işyerindeki buzdolabı, masa, sandalye, bardak vesair eşyalara zarar verdiklerini belirterek şikayetçi olduğu,

bu şekilde müşteki ve katılan hakkında, mala zarar verme suçundan soruşturma başlatıldığı ancak sanığın iş yerinde çalışan ...'nin, tanık sıfatı ile alınan ifadesinde "Müşteki ... ve katılan ...'nin kahvehanede herhangi bir şeye zarar vermediğini, hiçbir şeye dokunmadıklarını, olayı sanığa anlatınca sanığın buzdolabını devirip eşyalara zarar verdiğini sonra da şikayetçi olduğunu" belirtmesi karşısında, müşteki ve katılan hakkında takipsizlik kararı verildiği olaya ilişkin olarak, Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, müşteki ve katılan ifadeleri, olay görgü tespit tutanağı, takipsizlik kararı ve tanıkların ifadeleri itibariyle, sanığın, atılı suçu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesi sonucunda verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR