Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4902 K.2024/2940

Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, anlaşılmıştır.

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.03.2012 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında cebir, tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Osmaniye 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2014 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve kasten yaralama suçundan mahkumiyet kararları verilmiş, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Osmaniye 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2014 tarihli kararının, katılan ... ve sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2019/4982 Esas, 2021/23193 Karar sayılı kararı ile "...1-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde; a-Dava dışı diğer sanık...ile katılan ... arasında önceye dayalı bir kavga olayından kaynaklı husumet bulunduğu,

bu nedenle olay günü dava dışı sanık ...'in abisi olan sanık ...'in, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki araçla, sanık...ve sanık ... ile birlikte katılan ...'ı aramaya başladıkları, katılanı tanıdığını bildikleri ......'i araca aldıkları, ...vasıtasıyla katılanın bulunduğu yere giderek katılan ...'ı zorla araca bindirdikleri ve ......., Mahallesindeki ...Usta Tesislerinin arka kısmına götürerek araçtan indirip sanıklar...ve...tarafından katılanın darp edildiği olayda tüm sanıkların eyleminin kül halinde cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde eylemin bölünerek kasten yaralama ve hürriyeti yoksun kılma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

b-Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza tayin edilirken eylemini cebir kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği gerekçesiyle sanık hakkında TCK 109/2. maddesi gereğince ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK 109/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini, c-Sanığın eylemini katılan ...'ın, kardeşi ...'i dövmesi üzerine haksız tahrik altında işlediğinin kabul edilmesine rağmen bu suç yönünden de TCK 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 2-Sanıklar ... ve ...hakkında kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik yapılan temyiz incelemesinde.

Sanıklar ... ve ...' ın, diğer sanıklar...ve...ile birlikte olayın başlangıcından beri fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek katılanı zorla arabaya bindirip Fakıuşağı Mahallesindeki ...Usta Tesislerinin arka kısmına götürdükleri, araçtan indirilerek sanıklar...ve...tarafından katılanın darp edilmesine imkan sağladıkları eylemlerinin kül halinde TCK 109/2. maddesinde düzenlenen TCK 109/2. maddesinde düzenlenen cebir uygulamak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu,

kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeksizin tek olan eylemlerinin nitelik yönünden ikiye bölünerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükmünün uygulanması ve kasten yaralama suçundan beraat kararı verilmesi suretiyle iki ayrı hüküm kurularak CMK.nın 225/1. maddesine muhalefet edilmesi,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/252 Esas, 2022/957 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve ek ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...' in temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. 2.Sanık ...' in temyiz isteği; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmasına karar verildiğine, itiraz başvurusunun kabulü gerektiğine, re'sen gözetilecek sebeplerle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan sanık...ile katılan ... arasında önceye dayalı kavga olayından kaynaklı husumet bulunduğu, bu nedenle olay günü sanık ...' in abisi olan sanık ...' in diğer sanıklarla birlikte katılanı aramaya başladıkları, katılanı tanıdığını bildikleri Ahmet' i araca aldıkları ve ...vasıtasıyla katılanın bulunduğu yere giderek katılanı zorla araca bindirip ........, Mahallesindeki ...Usta Tesislerinin arka kısmına götürdükleri, araçtan indirip katılanı darp etmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun' un 231 inci maddesinin 12 nci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanık ... hakkında hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede, Dava dosyası içeriği, oluş şekli, katılanın beyanları, katılanın adli raporu, tanık anlatımları, Yargıtay bozma ilamı, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,

eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Sanık ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden, Sanıklar hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı ve aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B.Sanık ... hakkında hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden, Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Osmaniye