Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4927 K.2024/5714

Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2015 tarihli ve 2014/464 Esas, 2015/184 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasının talimat ile Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinde duruşmada alındığı, sanığın duruşmada Şeyh Şamil Mah. 612 Sok. No:2C İç Kapı No:23 Etimesgut/ANKARA adresini bildirdiği, her ne kadar sanığın bildirdiği adresine tebliğat çıkmamış ise de, sanığın dosyadan ve üzerine atılı suçtan haberinin olduğu, sanığın 05.01.2016 tarihli dilekçe ile para cezasını gecikmeli olarak ödediğini beyan eden dilekçe verdiği,

adli para cezasını taksitler halinde ödediği ve bu kapsamda kararı öğrendiği anlaşılmakla, yokluğunda verilen hükmü karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.05.223 ve 15.09.2023 tarihlerinde temyiz isteğinde bulunulduğu,

hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,