Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/4967 K.2024/1583

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.HUKUKÎ SÜREÇ 1.Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 16.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.10.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3.Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15.12.2016 tarihli ilamıyla soruşturma evrakının dosya içerisinde bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma üzerine ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.04.2017 tarihli kararı ile sanığın atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 5.Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8.Ceza Dairesi'nin 19.12.2018 tarihli ilamı ile temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

6.Bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 01.11.2022 tarihinde "SEGBİS aracılığı ile yüzüne karşı hüküm tefhim edilen kısa kararda ve gerekçeli kararda kanun yolu bildirimine ilişkin CMK'nın 263.maddesine göre sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi suretiyle yanıltılması nedeniyle temyiz isteminin süresinde olduğunun kabul edilmemesi hukuka aykırıdır" nedenleriyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

7.Yargıtay 8.Ceza Dairesinin 08.03.2023 tarihli ilamı ile itirazın kabulüne karar verilerek ret kararı kaldırılmış ve sanık hakkında seri muhakeme usulünün değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

8.Bozma üzerine, sanığın seri muhakeme teklifini reddetmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılamada sanık hakkında atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, bozma üzerine yapılan yargılamada lehine hüküm kurulmadığına ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR Olay, sanığın Manavgat Side'de bulunan bir otele başka bir isimle giriş kaydı yaptırıp konaklama ücreti olarak sahte 500 Euro verdiği, hakkında parada sahtecilik suçundan yapılan soruşturmada amcasının oğlu mağdur ...'nın kimlik bilgilerini kullandığı, bu isimle yargılanıp mahkum olan mağdurun temyizi üzerine kararın bozulduğu, mağdurun Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/12 Esas 2014/17 Karar sayılı kararı ile parada sahtecilik suçundan beraatine karar verildiği,

kararın 25.02.2014 tarihinde kesinleştiği ve sanık hakkında başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma ve parada sahtecilik suçlarından suç duyurusunda bulunulduğu, yapılan yargılamada sanık hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmü Dairemizce onanarak kesinleştiği, sanığın bu suretle atılı suçu işlediğine ilişkindir.

IV.GEREKÇE A.Sanığın temyiz sebepleri yönünden. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 268 inci maddesinin yedinci fıkrası gereği, zamanaşımının mağdur hakkında parada sahtecilik suçundan verilen beraat kararının kesinleştiği 25.02.2014 tarihinden itibaren başlayacağı gözetilerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, göre sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırı bulunmamış, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B.Tekerrür Yönünden Dairemizin 15.12.2016 tarihli bozma ilamı öncesi Mahkemece verilen 06.10.2015 tarihli kararda, sanık hakkında "2 yıl 6 ay hapis" cezasına ilişkin Muğla 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/285-311 Esas -Karar sayılı kararındaki mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı, hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği,

aleyhe temyiz bulunmadığı dikkate alınmaksızın, bozmadan sonra kurulan son hükümde sanık hakkında Acıpayam Asliye Ceza Mahkemesinin 2002/270 -182 Esas-Karar sayılı kararına konu "6 yıl 7 ay hapis" cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması suretiyle kazanılmış hak ihlaline yol açacak şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.Bu aykırılığın Yargıtayca giderilmesi mümkün görülmüştür.

V.KARAR Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Manavgat 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2023 tarihli kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür uygulamasının yapıldığı paragrafın çıkartılarak yerine "Muğla 1.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.08.2012 tarihli, 2012/285-311 sayılı ilamı ile sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası cinsinden mahkumiyeti tekerrüre esas alınarak,