Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/5139 K.2024/1469

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İspir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca üç kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İspir Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan üç kez, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca hapis cezasından çevrili 3.000,00 TL ile doğrudan verilen 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İspir Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2016 tarihli kararı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 03.07.2023 tarihli kararı ile ".

Soruşturma aşamasında kolluk tarafından tutulan 27.05.2015 tarihli tutanakta hayvanların otlatıldığı alanda yedi - sekiz adet tarlanın sürülmüş olup, henüz toprak yüzeyine çıkmış ekin bulunmadığı, arazilerin genelinin mera görünümünde olup, bölgede ekim dikim yapıldıktan sonra zarar görmüş olan bir ürünün bulunmadığının belirtilmesi, sanığın hayvan otlattığı arazilerin mera görünümünde olup taşınmazların tapulu arazi olduğunu bilmediğine ilişkin savunmaları ve öğrenci olan sanığın, babasının yer göstermesi üzerine hayvan otlattığını savunması,

suça konu arazilerin katılanlara ait olduğunu öğrendikten sonra hayvanlarını meraya götürmesi hususları hep birlikte gözetildiğinde suç işleme kastı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında beraat kararları verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi ...." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. İspir Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca üç kez beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ...'in temyiz istemi; zararının karşılanmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... (Zoroğlu) Giçikli ve Remzi Giçikli'nin baba oğul oldukları, herhangi bir izin almadan katılanlara ait İspir İlçesi, Avcı Mahallesinde bulunan tapulu arazilerine küçük baş hayvan soktukları, bu hususun kolluk tarafından tutulan 26.05.2015 tarihli görgü tespit tutanağı ile tespit edildiği, sanıkların küçükbaş hayvanlarını katılanların arazisine ayrı ayrı sokmaları nedeniyle her bir katılana karşı ayrı ayrı hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Soruşturma aşamasında kolluk tarafından tutulan 27.05.2015 tarihli tutanakta hayvanların otlatıldığı alanda, yedi-sekiz adet tarlanın sürülmüş olup, henüz toprak yüzeyine çıkmış ekin bulunmadığı, arazilerin genelinin mera görünümünde olup, bölgede ekim dikim yapıldıktan sonra zarar görmüş olan bir ürünün bulunmadığının belirtilmesi, sanığın hayvan otlattığı arazilerin mera görünümünde olup taşınmazların tapulu arazi olduğunu bilmediğine ilişkin savunmaları ve öğrenci olan sanığın, babasının yer göstermesi üzerine hayvan otlattığını savunması,

suça konu arazilerin katılana ait olduğunu öğrendikten sonra hayvanlarını meraya götürmesi hususları hep birlikte gözetildiğinde suç işleme kastı bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR