Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2023/686 K.2024/9637

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının 28.04.2014 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Manisa

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (9). Ceza Dairesinin 04.10.2022 tarihli ve 2021/3337 Esas, 2022/8565 Karar sayılı kararı ile. "Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak.

Tüm dosya kapsamına göre on beş yaşından küçük mağdurenin olay tarihinde sanık tarafından temin edilen araçla sanığın evine giderek bir gece kalması şeklinde sübuta ... olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cinsel amaçla işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden müsnet suçtan belirlenen ... cezanın 5237 sayılı TCK'nın 109/5. maddesi ile artırılması,.." kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/221 Esas, 2022/295 Karar sayılı kararı ile sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkta suç işleme kastı bulunmadığına, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil olmadığına, re'sen belirlenecek nedenlerle beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurun evden kaçtığı ve arkadaşları ile birlikte sanıkla buluşup sanığın evine gidip, gece sanığın evinde kaldığı, sanığın bu şekilde yaşı küçük mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin temyiz isteminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

1. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, mağdur beyanları, mağdurun adli raporu, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediğine, atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkta suç işleme kastı bulunmadığına, sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak delil olmadığına, re'sen belirlenecek nedenlerle beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemesince lehe hükümlerin uygulanmama nedenlerinin tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa