Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/1020 K.2024/5082

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 18.02.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

3. Verilen karar ile ilgili Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine istinaf yoluna başvurulması üzerine, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 10.05.2022 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi'nce sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün,"1-Sanık hakkında satmak amacıyla uyuşturucu madde getireceği bilgisi alınması üzerine soruşturmaya başlanıldığı, sanığın içinde bulunduğu aracın bu nedenle durdurulduğu, yapılan ön mülakatta protez bacağının içinde uyuşturucu madde olduğunu söylemese dahi arama kararı verilmesinin şartlarının bulunduğu ve arama yapılmasının gerekli olduğu,

bu nedenle sanığın, uyuşturucunun gizlendiği yeri bildirmesinin etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması, 2- 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle TCK'nın 53. maddesinin üçüncü fıkrasında yapılan değişikliğin gözetilmemesi..." gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 21.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 5. Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'nin, 01.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurduğuna, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesi'nin kabulü

İncelemeye konu olay; sanığın Van ilinden Muş iline satmak amacıyla uyuşturucu madde getireceği şeklinde elde edilen istihbari bilgi üzerine, sanığın içerisinde bulunduğu aracın durdurulduğu, tedirgin davranışlar sergilemesi nedeniyle üzerinde suç unsuru bulunup bulunmadığının kollukça sorulduğu, sanığın protez bacağının içeresinde uyuşturucu madde olduğunu beyan etmesi üzerine, arama kararına istinaden yapılan aramada sanığın protez bacağının içerisinde net 43 gram ağırlığında metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, ele geçen uyuşturucu miktarının yıllık kişisel kullanım sınırının üstünde olduğu,

sanığın protez bacağı süspansiyonu içinde ele geçirilen maddelerin kullanmak amacıyla değil satmak amacıyla bulundurulduğunun mahkemece kabul edildiği, her ne kadar sanık arama sırasında protez bacağında sakladığı uyuşturucuyu kendiliğinden çıkararak teslim etmek suretiyle suçun ortaya çıkmasına katkı sağlamış ise de sanık hakkında satmak amacıyla uyuşturucu madde getireceği bilgisi alınması üzerine soruşturmaya başlanıldığı, sanığın içinde bulunduğu aracın bu nedenle durdurulduğu,

yapılan ön mülakatta protez bacağının içinde uyuşturucu madde olduğunu söylemese dahi arama kararı verilmesinin şartlarının bulunduğu ve arama yapılmasının gerekli olduğu hususu gözetildiğinde sanığın uyuşturucu maddeyi gizlediği yeri bildirmesinin etkin pişmanlık kapsamında değerlendirilemeyeceği anlaşıldığından, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği sabit olduğu gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi'nin kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, takdiri indirim uygulanmasına ilişkin paragrafta yer alan "62" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerlerine "62/1" ibaresinin eklenmesi, adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafında "taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olduğu, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilen husus dışında, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak;

Sanık hakkında sadece istihbari bir bilgi bulunup, arama kararı dahi bulunmadığı sürede sanığın protez bacağında uyuşturucu madde bulunduğunu söyleyerek kendi suçunun ortaya çıkmasına yardım ettiğinden hakkında, TCK'nın 192/3 maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR