Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12209 K.2025/1502

Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarih, 2016/328 Esas, 2017/768 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2313 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 2313 sayılı Kanun'un 23/5-son, 5237 sayılı Kanun'un 53. ve 58. maddeleri uyarınca her iki sanık hakkında 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Şanlıurfa

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.12.2017 tarihli kararı hakkında sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanığın kendi kullanımı ve hayvanlarını beslemek için kenevir bitkisini ektiğine, ilk defa ektiğinden elde edilecek madde miktarını bilmediğine, sanığın samimi beyanları sebebi ile etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; kararın eksik inceleme sonucu verildiğine, suç konusu kenevirlerin ekili olduğu arazinin sanığa ait olmadığına ve uyuşturucunun varlığından da haberinin olmadığına ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...'in kiralamış olduğu, sanık ...'in ise işçi olarak çalıştığı arazide hint keneviri bitkilerini ektikleri ve yetiştirdikleri, bu suretle 2313 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işledikleri iddiasına ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği,

sanık ...'in kiraladığı arazide yapılan arama tutanağı içeriği, sanıkların arama sırasında arazide bulunmaları, sanık savunmaları, kriminal rapor ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların esrar elde etmek amacıya hint keneviri ektiği şeklindeki kabulün, hukuka uygun olarak toplanan delillere dayanarak mahkumiyet hükmü kurulmasının, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının isabetli olduğu, sanık ...'in ele geçirilen kenevir bitkilerini ektiğini, sanık ...'in işçi olarak çalıştığı arazideki kenevirlerden haberdar olduğunu kabul ettiği anlaşıldığından,

sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2016/556 sırasında kayıtlı kenevir bitkisi ile Van Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinde alınan şahit numunenin müsadere edilmemesinin hukuka aykırı olduğu, değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 25.09.2019 tarih, 2018/3876 Esas, 2019/1508 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün.

Hüküm fıkrasına dördüncü bent olarak müsadere ile ilgili “Viranşehir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Memurluğunun 2016/556 sırasında kayıtlı kenevir bitkisi ile Van jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinde alınan şahit numunenin 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine” ibaresinin eklenmesi, Suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa