Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12496 K.2024/2686

Başsavcılığının 20.11.2019 tarihinde kamu davsının açılmasının ertelenmesine karar verdiği, sanığın denetim süresi içerisinde yeniden uyuşturucu madde kullanma suçu işlemesi nedeniyle 17.07.2020 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır. B.

Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2020/596 Esas, 2021/609 Karar sayılı kararı ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasına karar verilmiştir. C. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi ile Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2021/1749 Esas, 2022/3214 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanunu’nun 192 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, erteleme kararının tebliğinin usulsüz olduğuna, düşme kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanık hakkında hırsızlık suçu ile ilgili yürütülen soruşturma da uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine usulüne uygun alınan idrar tahlilinde uyuşturucu kullandığının tespit edilmesi ile hakkında atılı suçtan soruşturma başlatıldığı ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın başka bir soruşturmada ifadesi alınırken aleyhine delil bulunmadığı aşamada uyuşturucu madde kullandığını söyleyerek suçunu ortaya çıkardığından, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği sonuç ve kanaatine varıldığından atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında, Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesince “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan, 2 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine ilişkin hükmün, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve yerine, " Sanık hakkında, resmi makamların bilgi ve haberi olmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi nedeniyle 5237 sayılı 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereğince atılı kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek,

bulundurmak ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan ceza verilmesine yer olmadığına" ibaresinin eklenerek hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra "Başka bir araştırmaya ihtiyaç duyulmadan cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ya da şahsî cezasızlık sebeplerine bağlı olarak daha az ceza verilmesini veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesini gerektiren hâllerde,

hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" karar vereceğine ilişkin hükmü kapsamında inceleme yaptığı, anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyizin niteliği karşısında; suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2021/1749 Esas, 2022/3214 Karar kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.