Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12738 K.2024/2509

Başsavcılığı'nın 09.03.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Ordu

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrası (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir. 3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; tedavi olduğuna ve pişman olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Dava konusu olay, sanığın bulunduğu araçta uyuşturucu madde tespit edildiği ve vücut örneklerine dair raporlarla da uyuşturucu kullandığı anlaşılmakla atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Adli Tıp Kurumu Trabzon Grup Başkanlığının 06.07.2018 tarihli raporunda sanığın kanında ve idrarında esrar etken maddesi THC-COOH ile sentetik kannabinoid 5F-ADB bulunduğu belirlenmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesi tarafından ele geçirilen uyuşturucu maddenin sanığa ait olduğuna dair yeterli delil olmadığı gerekçesi ile beraat kararı verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunduğu ve hükmün kaldırılarak sanığın kan ve idrar raporu dikkate alınarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan sorgulamada; sanığın 03.11.2014 tarihli eylem nedeniyle, 04.03.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte denetimli serbestlik tedbir kararı verildiği, sanığın bu tedbir kararını ihlal etmesi nedeniyle temyize konu 13.01.2018 tarihli eylem nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca doğrudan kamu davası açılmış ise de, sanık hakkında 27.03.2016 tarihli eylem yönünden Ordu

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/295 Esas sayılı dosyasında beraat kararı verildiği, İstanbul Anadolu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin ihlal nedeniyle açılan 2016/23 Esas sayılı dosyasında ise ihlal şartları oluşmadığı gerekçesi ile tedavi ve denetime devam edilmesi kararı verildiği, 16.03.2016 tarihli eylem yönünden ise sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 nci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca davanın açıldığı ve sanık hakkında Ordu

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarihli ve 2016/276 Esas , 2017/835 Karar sayılı ilamı ile mahkûmiyet kararı verildiği, kararın 21.03.2018 tarihinde istinaf edilmeden kesinleştiği anlaşılmakla, söz konusu dosyaların tamamının aslı ya da onaylı örneği dosya arasına alınarak, kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usulüne uygun kesinleşip kesinleşmediği incelenip, temyize konu suç yönünden dava açma koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılarak,

gerektiğinde olağanüstü kanun yollarına başvurulabileceği de gözetilip, tüm deliller birlikte gözetilmek suretiyle ihlal niteliğinde eylem olup olmadığı ya da eylemlerin tek suç, ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanığın hukukî durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle karar da hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 19.12.2018 tarihli ve 2018/153 Esas, 2018/716 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Samsun Bölge Adliye Mahkemesi