Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12802 K.2024/6425

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. B. İstanbul

11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2019 tarihli ve 2018/204 Esas, 2019/89 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı kanunun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 50 inci maddesi, 52 nci maddesi, ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasına ve 25.000 TL adli para cezasına karar verilmiştir. C. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarih, 2019/919 Esas, 2019/2467 Karar sayılı kararı ile ilk derece hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında İstanbul

21. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/713 Esas, 2019/105 Karar sayılı dosyada 11.01.2018 ve 13.02.2018 tarihli eylemlere ilişkin verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının mahsubu ile 1 yıl 15 gün hapis cezasına, hak yoksunluğuna ve mükerrerliğe karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; dosya kapsamında arama kararının usulsüz olduğuna, 5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası kapsamında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkindir. Maddenin uyuşturucu madde olduğuna dair kriminal raporu ile sanık uyuşturucu madde kullandığını ikrar etmiştir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Olay tarihinde kolluk görevlilerince yapılan rutin uygulamalar sırasında durumundan şüphelenilen sanığın yapılan üst aramasında paketler halinde narkotik maddenin ele geçirildiği, ele geçen uyuşturucu maddeler üzerinde yapılan inceleme sonrasında uyuşturucu maddelerden Eroin ve 6-MAM olduğu tespit edildiği,

sanığın aşamalarda alınan beyanında hakkındaki suçlamaları kabul etmediğini beyan ettiği, sanık yakalanan uyuşturucu maddeleri kullanmak amacıyla bulundurduğunu beyan etmiş ise de, sanığın üzerinde yakalanan uyuşturucu maddenin eroin oluşu, satışa hazır vaziyette ayrı ayrı paketlenmiş oluşu, çok sayıda küçük miktarlı poşetçikler içinde bulunuşu dikkate alınarak uyuşturucu ticareti yapma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Hakkında herhangi bir ihbar bulunmayan, polis memurları tarafından da kullanıcı olarak bilinen ve bu nedenle şüphe üzerine durdurulan sanığın üzerinden fişek halinde eroin ve 6-MAM cinsi uyuşturucu madde elde edilmekle, sanığın bu maddeyi kullanma dışı maksatla bulundurduğuna ilişkin şüphe oluşmuş ancak sanığın savunmasında belirttiği gibi ikametinin söz konusu mahallede olduğu,

uyuşturucu maddeleri satın alarak evine geldiği sırada yakalanmış olması ile madde miktarı da dikkate alındığında kullanma sınırında kabulünün gerektiği, tüm dosya kapsamından, sanığın maddeyi kullanma dışı bir maksatla bulundurduğuna ilişkin delil elde edilemediği,

bu haliyle sanığın eyleminin uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurma suçu kapsamında kabul edilebileceği anlaşılmış, ilk derece mahkemesi kararı bu yönüyle isabetsiz bulunduğundan kaldırılmasına ve sanığın uyuşturucu maddeyi kullanmak için bulundurma suçundan sorumlu tutulmasına karar vermek gerekmiş, sanık hakkında daha önce uyuşturucu madde kullanma eyleminden dolayı kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiş olmasından dolayı,

5237 sayılı Kanunun 191 inci maddesinin sekizinci fıkrasındaki zorunlu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi koşullarının da oluşmadığı değerlendirilmekle sanığın kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, kaba üst yoklamasında bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 14.11.2019 tarih, 2019/919 Esas, 2019/2467 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.