Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/12830 K.2024/7230

Başsavcılığının 16.12.2021 tarihli iddianame ile kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası,43 üncü maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasında Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarih, 2022/61 Esas, 2023/445 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verilmiştir. B. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

24. Ceza Dairesinin 10.11.2023 tarihli, 2023/1320 Esas, 2023/1542 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi tarafından verilen hüküm kaldırılarak 5237 sayılı kanunun 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve mükerrerliğe karar verilmiş, sanığın 22.09.2020 tarihli eylemi nedeni ile Ankara Batı

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/105 Esas, 2021/433 Karar sayılı dosyasının iddianame tarihinin 22.09.2021 tarihi olduğu ve bu dosyada 2 yıl hapis cezası verildiği görülerek istinaf konusu dosyanın iş bu dosya ile zincirleme suç oluşturduğu tespit edilerek verilen ceza mahsup edilmiş ve 1 ay hapis cezasına karar verilmiştir. C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma görüşünü içerir tebliğname ile dosya Dairemize tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sanığın kan ve idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği ancak sanık hakkında Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan yargılamada sanığın uyuşturucu madde kullandığını ikrar ettiği ve bu dosyada yapılan 09.12.2020 tarihli tahlilde uyuşturucu madde kullandığının tespit edilemediği, temyiz konusu tahlilin bu dosya kapsamında kullandığı madde olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, temyiz dışı sanıkların sanık ile birlikte uyuşturucu madde kullandıklarını beyan etmeleri sonucu yapılan kan ve idrar tahlilinde uyuşturucu madde kullandığının tespiti ile sanığın uyuşturucu madde kullanma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü.

Dosya içerisinde bulunan 28.01.2020 tarihli ATK raporuna göre sanıktan 16.10.2020 suç tarihinde alınan kan ve idrar örnekleri kapsamında aynı gün örnek alınmasına rağmen kanında bir maddeye rastlanmamış, sadece idrar tahlilinde madde tespiti yapılmıştır. Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesince Uyuşturucu Madde Ticaretinden sanık hakkında yapılan yargılama neticesinde 22.04.2022 tarih ve 2021/529 esas, 2022/137 karar sayılı ilamı ile 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin suç tarihi 08.08.2020'dir. Dosya kapsamında suç tarihinin ise 16.10.2020 olduğu ve sanığın Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesindeki savunmalarında madde kullandığını ancak ticaretini yapmadığını ifade ettiği, sanığın savunmalarında suç tarihi itibariyle uyuşturucu madde kullanmadığını ifade ettiği görülmüştür. Her iki dosya arasında yaklaşık 2 ay olup sanığın ve müdafisinin Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesine konu olayda kullandıklarına dair beyanlarına itibar edilmesi gerektiği kanaatine varılmış ve sanık hakkında beraat kararı verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/579 Esas sayılı dosyasında yargılamaya konu 08.08.2020 tarihli olayda sanık hakkında “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak” suçundan 30.11.2021 tarihinde Ek- Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karar verilmesine rağmen, Ankara Batı

2. Ağır Ceza Mahkemesinde sanık hakkında yargılama yapılmış olması şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı görülerek, UYAP ve adli sicil kayıtlarının incelenmesinde, sanığın 22.09.2020 tarihli aynı nitelikteki eylemi nedeniyle 04.02.2021 tarihli iddianame ile hakkında açılan kamu davasında Ankara Batı

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/105 Esas sayılı dosyasında verilen ve istinaf incelemesinden geçerek 29.09.2022 tarihinde kesinleşen mahkumiyet ilamı bulunduğu anlaşılmakla, sanığın incelemeye konu dosyadaki 16.10.2020 olan suç tarihinin, Ankara Batı

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/105 Esas sayılı dosyasındaki 04.02.2021 tarihli iddianameden önce olması nedeniyle sanığın her iki eylemi için 5237 sayılı kanunun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uygulanmak suretiyle tek ceza verilerek, Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/105 Esas sayılı dosyasında verilen cezanın mahsup edilmesi gerektiği kanaati ile sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE UYAP

(Ulusal Yargı Ağı Projesi) sistemi üzerinde yapılan incelemede, 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasının olaya tatbik kabiliyetinin bulunmadığı; sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemediği; sanığın eyleminin Ankara Batı

9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/105 Essa sayılı dosyasının suç tarihi olan 22.09.2020 tarihinden sonra iddianame tarihi olan 22.09.2021 tarihinden önce olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Olayın oluş şekli ve zamanı, ekspertiz raporu, sanığın 08.08.2020 tarihli eyleminden kaynaklı uyuşturucu madde kullanma suçundan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık müdafinin temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin 10.11.2023 tarihli, 2023/1320 Esas, 2023/1542 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden.