Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/13073 K.2024/9033

Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 24.01.2019 tarihli ve 2018/343 Esas, 2019/68 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli, 2019/446 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararı ile sanığın 01.09.2017 tarihli eylemi yönünden kamu davsının düşürülmesine, 09.01.2018 tarihli eylemi yönünden 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın 16.03.2018 tarihli eylemi yönünden verilen hapis cezasının mahsubu ile neticeten 5 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; asker olduğundan hakkında tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine karar verilmediğine, bu durumun dikkate alınması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın üzerinde uyuşturucu madde ele geçirildiği, yapılan kriminal incelemede ele geçirilen maddenin uyuşturucu maddelerden eroin içerdiğinin tespiti ile sanığın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın 01.09.2017 günü polis ekiplerinin kimlik incelemeleri sırasında kendisine suç unsurunun olup olmadığının sorulması üzerine cebinden şeffaf poşet içerisindeki maddeleri verdiği, bu maddenin incelemesinde eroin olduğunun tespit edildiği, sanığın kollukta alınan beyanında Alanya'dan uyuşturucu almak için geldiğini, eroini Zeytinköy olarak bilinen yerden 65 TL karşılığında aldığını belirttiği, sanık hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verildiği akabinde Konya ilinde sanığın polis tarafından yakalandığı,

yapılan 10.01.2018 tarihli kan tahlilinde kanında morfin maddesinin çıktığının belirlendiği, sanığın alınan savunmasında atılı iddiaları ikrar ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varıldığından mahkumiyetine karar verilmiştir. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Sanığın UYAP Bilişim Sistemindeki suç kayıtlarının incelenmesi sonucu sanık hakkında 16.08.2015 tarihinde işlediği "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak" suçundan Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli 2015/363 Esas, 2015/363 Karar sayılı kararı ile 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği ve bu kararın 27.11.2015 tarihinde kesinleştiği görülmekle sanığın inceleme konusu 01.09.2017 tarihli suçu,

Konya 2.Ağır Ceza Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ihlali niteliğinde olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin beşinci fıkrasında öngörülen “erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması,

dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca 16.08.2017 tarihli suçu için kovuşturma şartı bulunmaması sebebiyle “davanın düşmesine” Sanık hakkında, 16.03.2018 tarihli "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek,

bulundurmak ve kullanmak" suçundan 24.04.2018 tarihinde Konya 16.Asliye Ceza Mahkemesinde 2018/357 Esas sayılı dava açıldığı o dosyada sanığa 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri gereği 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği ve bu karar istinaf edilmeden 01.03.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla sanığın,

incelenen dosyasında "ihal" kabul edilen 09.01.2018 tarihli suçunun 16.03.2018 tarihli suçu arasında hukuki kesinti bulunmadığından sanığın 09.01.2018 ve 16.03.2018 tarihli eylemlerinin zincirleme suç kapsamında değerlendirilerek Konya 16.Asliye Ceza Mahkemesinde 2018/357 Esas sayılı dosyasında verilen cezanın mahsup edilip aradaki fark kadar cezaya hükmolunmuştur. Bu nedenlerle ilk derece mahkemesi hükmüne yönelik düzeltilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Maddi vakayı değiştirmemesi ve yeni delil toplamaması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinin duruşma açmadan hüküm verebileceği değerlendirildiğinden, Tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Olayın oluş şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, olay tutanağı, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği, Bölge Adliye Mahkemesinin 01.09.2017 tarihli eyleme ilişkin kamu davasının düşürülmesine,

09.01.2018 tarihli eyleme ilişkin zincirleme suç hükümlerinin uygulanma gerekçesinin dosya kapsamına uygun olduğu görülmekle, sanığın temyiz talebi yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

12. Ceza Dairesinin, 13.01.2020 tarihli, 2019/446 Esas, 2020/12 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya