Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14791 K.2024/5038

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Datça Cumhuriyet Başsavcılığının 30.05.2014 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında mağdura karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrası (b) bendi, aynı Kanun'un 110 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Datça Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli kararı ile.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrası (b) bendi, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, Karar verilmiştir.

3. Datça Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2014/130 Esas, 2016/203 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ile sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli ve 2022/2719 Esas, 2022/19802 Karar sayılı ilamı ile "...Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme dair temyiz talebinin incelenmesinde;Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihinde resmi nikahlı eşinin yanında müşteki ...'i gördüğü ve müştekinin sanığa eşiyle para karşılığında birlikte olacağını beyan etmesi üzerine boşanma davasına delil olması amacıyla eylemi gerçekleştirdiğini savunması karşısında sanık hakkında TCK.nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme dair temyiz talebinin incelenmesinde;5237 sayılı TCK.nın 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde; sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendinde; suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla;

adli sicil kaydına göre ertelemeye engel adli sicil kaydığ olmayan ve 18 yaşını ikmal etmemiş çocuklara verilen 3 yıla kadar hapis cezalarının ertelenebilme imkanı varken, yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği hususu irdelenerek hapis cezasının ertelenmesi gerekip gerekmediğinin tartışılmaması..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre.

Datça Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2023 tarihli ve 2023/46 Esas, 2023/590 Karar sayılı kararı ile.

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (b) bendi, aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrası (b) bendi, aynı Kanun'un 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın temyiz istekleri. Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun sanık ...'in eşinin yanında gördükleri mağdur ...'ı önce darp etttikleri sonrasında ise zorla araca bindirerek İlçe Emniyet Müdürlüğüne götürdükleri bu suretle atılı suçu işledikleri iddiasına ilişkindir. 2. Mağdur ... hakkında Datça Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 07.04.2014 tarihli adli muyene raporunda yaralamasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamına göre sanık ve suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrar içeren savunması, mağdurun birbirleriyle uyumlu beyanı, olaya ilişkin ihbar tutanağı, mağdura ait adli muayene raporu birlikte değerlendirildiğinde Mahkeme kabulünün yerinde olduğu suçun subüta erdiği ve yeterli delil olduğu anlaşılmakla, sanık ve suça sürüklenen çocuğun temyiz istekleri yerinde görülmemiştir. Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR