Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14818 K.2024/4360

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 25.10.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında katılanlara karşı kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrası (a) ve (b) bendleri uyarınca cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarihli kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli kararı ile "Oluşa ve tüm dosya kapsamında göre; katılanın kardeşi olan ... ... ile sanık arasında husumet bulunduğu, sanığın kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahıslara katılanın kardeşi ...'i kaçırıp getirmeleri amacıyla azmettirdiği,

bunun üzerine kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüphelilerin ... ... yerine yanlışlıkla katılanı silah ile tehdit ederek araca bindirdikleri ve elleri ile ayaklarını koli bandı ile bağlamak suretiyle boş bir araziye götürdükleri, daha sonra sanığın olay yerine geldiği ve kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahsın, sanık ...'a "tamam mı öldüreyim mi bunu" diye sorduğu, ancak sanık ...'in, cep telefonu ışığı ile katılanın yüzüne bakarak "aradığım adam bu değil, yanlış adamı getirdiniz, bana kardeşi ... lazım, onu getireceksiniz, alın bu adamı aldığınız yere bırakın" dediği,

bunun üzerine meçhul şahısların katılanı elleri ve ayakları bağlı halde bıraktıkları, katılanın olay günü saat 03:45 sularında Polis Merkezinin karşısında...

İnşaat firmasına ait iş yeri önünde elleri ve ayakları bağlı şekilde bulunduğu olayda her ne kadar sanık suçlamayı kabul etmemiş ise de; katılanın kardeşi ... ile husumetinin olduğunu kabul etmesi ve UYAP kapsamından da aralarında davaların da olduğunun anlaşılması karşısında katılanın beyanı, teşhis tutanağı, sanık savunması ve olay tutanağı birlikte değerlendirildiğinde sanığın eylemine uyan TCK.nın 37. maddesi delaletiyle 109/2, 109/3-b maddeleri gereğince cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Diyarbakır 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.10.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunu'nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrası b bendi ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, katılanın kardeşi olan ... ... ile sanık arasında husumet bulunduğu, sanığın kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahıslara katılanın kardeşi ...'i kaçırıp getirmeleri amacıyla azmettirdiği, bunun üzerine kimlik bilgileri tespit edilemeyen şüphelilerin ... ... yerine yanlışlıkla katılanı silah ile tehdit ederek araca bindirdikleri ve elleri ile ayaklarını koli bandı ile bağlamak suretiyle boş bir araziye götürdükleri bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Tüm dosya kapsamına göre sanık savunması, katılanın birbirleriyle uyumlu beyanı, olay ve teşhis tutanağı birlikte değerlendirildiğinde Mahkeme kabulünün yerinde olduğu suçun subütunun oluştuğu ve yeterli delil olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık

tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR