Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14918 K.2025/8390

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında Yargıtay bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlamı Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/641 Esas, 2016/50 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 30.01.2023 tarihli ve 2020/49 82... /247 Karar sayılı ilâmı ile; "...

Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 234/1. ve 234/2. maddesindeki suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğu" belirtilerek bozulmasına karar verilmiştir. B.

Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2023 tarihli ve 2023/196 Esas, 2023/646 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 234/1., 234/2., 35., 62., ve 53. maddeleri uyarınca 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz sebebi, suç işleme kastı ile hareket etmediğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın suç tarihinde velayet yetkisi elinden alınarak anneleri Hatice Cenik'e bırakılan 12 yaşındaki ...'u kolundan tutup çekmek suretiyle otobüsten indirmeye çalıştığı, ancak otobüs şoförü ve yolcuların tepkisi üzerine amacına ulaşamayarak eylemini sonlandırdığı, böylece sanığın çocuğu olan mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu işlediğinin iddia edildiği olaya ilişkin olarak.

1. Sanığın eylemini, suç tarihinde 12 yaşını doldurmuş olan çocuğuna yönelik gerçekleştirdiği anlaşılmakla sanık hakkında tayin edilen temel cezanın, 5237 sayılı Kanun' un 234/2. maddesi gereğince bir kat artırılarak fazla cezaya hükmedilmesi,

2. Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5/d maddesinde "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda Mahkemesince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk olması, nedenleriyle sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR