Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/14936 K.2024/3968

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Diyarbakır

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.11.2015 tarihli, 2015/249 Esas, 2015/856 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, beraatlerine karar verilmiştir. 3. İlgili kararın Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 24.10.2023 tarihli kararı ile, "Mahkeme kararının, suçun mağduru olan Garanti Bankası A.Ş.'ye tebliğ edilmediği, bu eksikliğin giderilmesi gerektiği " gerekçesi ile dosyanın tevdiine karar verilmiştir. 4. Tevdii kararı üzerine, mahkeme tarafından eksiklik giderilmiş, ancak bankanın herhangi bir temyiz talebi olmadığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, üst yazı ile dosya incelenmek üzere yeniden dairemize tevzi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının Temyiz Sebepleri Her ne kadar mahkemece sanığın resmi belgede sahtecilik ve kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından yapılan yargılaması sonucunda her iki suç nedeniyle ayrı ayrı beraatine karar verilmiş ise de; dava konusu olayda sanık tarafından müştekinin bilgilerini ihtiva eden ancak kendi fotoğrafının yapıştırıldığı kimlik fotokopisi ile kredi kartı başvurusunun yapılması,

ayrıca başvuru formundaki yazıların sanığa ait olduğunun bilirkişi raporu ile belirlenmesi nazara alındığında, sanığın başvurusu neticesinde müşteki adına sahte kredi kartı çıkarıldığı sabit olup, bu haliyle sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu, bu nedenle mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, katılana ait kimlik bilgileri ve kendi fotoğrafını kullanarak oluşturduğu sahte kimlik ile mağdur bankaya başvurarak, katılan adına kredi kartı tahsis edilmesini sağladığı iddiasına ilişkindir. 2. Olay tarihinde katılanın kimlik bilgileri ile Garanti Bankasına yapılan başvuru üzerine, 4043 **** **** 7023 numaralı kredi kartının tahsis edildiğine dair banka yazı cevapları dosyada mevcuttur.

3. Başvuru esnasında verilen 536 *** 86 10 nolu hattın sanık ... Doğrualp adına kayıtlı olduğu tespit edilmiştir. 4. Başvuru esnasında verilen kimlik fotokopisi üzerindeki resmin yine sanığa ait olduğu belirlenmiştir. 5. Kredi kartı başvuru formundaki yazı ve imzalar üzerinde yapılan inceleme neticesinde. Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile, yazıların sanığın el ürünü olduğu, imzaların ise sanığa ait olmasının kuvvetle muhtemel olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın, katılana ait kimlik bilgileri ve kendi fotoğrafını kullanarak oluşturduğu sahte kimlik ile bankaya başvurarak, katılan adına kredi kartı tahsis edilmesini sağladığı iddiasına dayanan olayda.

Banka ile yapılan yazışmalar neticesinde olay tarihinde Garanti Bankası A.Ş.'ye yapılan başvuru üzerine, ... adına 4043 **** **** 7023 numaralı kredi kartının tahsis edildiğinin belirtilmesi, gerek başvuru esnasında verilen iletişim numarasının, gerek kimlik fotokopisi üzerindeki resmin sanığa ait olması, ayrıca kredi kartı başvuru formundaki yazı ve imzalar üzerinde yapılan inceleme neticesinde de.

Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün raporu ile, yazıların sanığın el ürünü olduğunun, imzaların ise sanığa ait olmasının kuvvetle muhtemel olduğunun tespit edilmesi karşısında, suça konu sahte kredi kartının sanığın başvurusu üzerine tahsis edildiğinin sabit olduğu, bu şekilde sanığın eylemlerinin kül halinde, 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen seçimlik hareketlerden biri olan, suça konu sahte banka veya kredi kartının üretilmesini sağlamak suretiyle atılı suçu işlediği,

keza suçun oluşumu için mahkeme gerekçesinde belirtildiği üzere, banka tarafından çıkarılan sahte kredi kartının sanığa teslim edilmesi şartının aranmadığı banka tarafından sahte olarak üretilmesine neden olmanın yeterli olduğu anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR