Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/15851 K.2024/3497

Daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesine göre 1 hafta olduğu halde verilen hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, 19.12.2023 tarihinde tefhim edilen hükme yönelik sanığın 03.01.2024 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Adıyaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve bu kararın 28.04.2016 tarihli kararı ile açıklanmasına karar verilmiştir. 3. Adıyaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.06.2023 tarihli kararı ile gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine Adıyaman

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği. Atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, mağduru hürriyetinden alıkoyduğu iddiasına ilişkindir.

2. Mağdurun aşamalarda, ailevi meseleler nedeniyle işyerinde çalıştığı sırada gelen abisi olan sanığın kendisini dışarı çağırıp arabaya binmesini istediğini, binmek istememesi üzerine kendisini darp etmeye başladığını, zorla araca bindirip evinin önüne götürdüğünü, araçtan inip kaçmak istediği sırada yakalayıp saçından sürükleyerek darp ettiğini, polisin gelmesi ile olayın son bulduğunu belirterek şikayetçi olduğu belirlenmiştir.

3. Sanığın kollukta, ailevi meseleler nedeniyle kız kardeşi olan mağdur ile konuşmak için çalıştığı yere gittiğini, kolundan tutup araca bindirdiğini, arabanın içerisinde vurduğunu, araçtan inip kaçmaya çalıştığı sırada koşarak yakalayıp iki tokat attığını belirterek atılı suçlama ile ilgili ikrarda bulunduğu ve bu beyanını kovuşturma aşamasında da tekrar ettiği belirlenmiştir.

4. Adıyaman Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 28.12.2013 tarihli raporu ile mağdurun saç diplerinde ve sol kulağında hassasiyet, şişlik, boyunda sağ lateralde üç adet yaklaşık 10x2 cm'lik abrazyon, sol ön kol medialde yaklaşık 3x3 cm'lik abrazyon, sol el metacarp dorsalde yaklaşık 3x3 cm'lik abrazyon mevcut olduğu, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde olduğu belirlenmiştir.

5. Mağdur ve sanığın babaları olan ......'nin sanığın eylemine ilişkin beyanı ve olay yerini gösteren kamera kayıtlarına ilişkin CD'nin dava dosyasında mevcut olduğu belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mağdurun aşamalardaki anlatımı, sanığın ikrarı, doktor raporu ve olay yerine ilişkin görüntü kayıtları ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kız kardeşi olan mağduru cebir kullanmak suretiyle zorla araca bindirip bir süre alıkoyduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adıyaman