Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/15879 K.2024/8860

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu,

karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2014 tarihli iddianamesiyle; sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bursa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2015 tarihli ve 2014/325 Esas, 2015/181 Karar sayılı kararıyla; sanığın, 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir. 3. Bu kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 17.11.2016 tarihli ilamıyla; sanığın eyleminin 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu ayrıca sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi" nedenleriyle sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2017 tarihli ve 2016/1472 E., 2017/387 K. Sayılı kararı ile sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Sanığın 5 yıllık deneme süresi içerisinde 17.05.2021 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediğinin Bursa

33. Asliye Ceza Mahkemesince ihbar edilmesi üzerine, dosya yeniden ele alınmış ve Bursa 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.11.2023 tarihli ve 2023/816 E., 2023/1776 K. Sayılı kararı ile hüküm açıklanarak sanığın 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; somut bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; sanığın evinde yapılan aramada ele geçen suça konu ruhsatsız tabancayı, vefat eden dedesinin evinden alarak kendi evine getirmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. Sanığın Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan davete uymaması nedeniyle seri muhakeme usulünün uygulanamadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Oluş, bozma ilamı, arama ve el koyma tutanağı, sanığın ikrarı, uzmanlık raporu ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Ancak. Yargıtay

8. Ceza Dairesinin 17.11.2016 tarihli bozma kararından önce İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen 11.02.2015 tarihli kararda sanık hakkında hapisten çevrili 6.000,00 TL ve doğrudan hükmolunan 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiği halde, bozma ilamı sonrası,

sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ve bu kararın açıklanmasına dair 21.11.2023 tarihli hükümde sanığın “10 ay hapis cezası ve 400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi isabetsiz bulunmuş olup, bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 322 nci maddesine göre Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli 2023/816 Esas, 2023/1776 Karar sayılı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere “bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığı gözetilerek,