Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/16998 K.2024/4583

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nizip Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun' un 109 uncu maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca cezalandırılmaları için kamu davası açılmıştır. 2.Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

3. Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8).

Ceza Dairesinin 01.11.2022 tarih ve 2020/1390 Esas, 2022/15784 Karar sayılı kararı ile; "...1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'ın, temyiz dışı sanık...'in evinin demir kapısına ve sanık ...'in ilçe başkanlığını yaptığı parti bürosunun asma kilidine vurarak zarar verdiğini öğrenen sanıklar ..., ...in, mağdur ... ile konuşmak amacıyla mağduru zorla araca bindirdikleri mağdurun bulunduğu araçta sanıklar ...in olduğu,

sanık ...'in başka bir araçla mağdurun bulunduğu aracı takip ederek boş bir araziye geldikleri, mağdurla konuştuktan sonra sanık ...'in mağdurun göğsüne yumruk vurup, "bizden uzak dur, senin gibi akrabamız yok" dedikten sonra mağduru yeniden araca bindirip akrabası olan tanık ...'ın yanına bırakarak ayrıldıkları olayda, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde zorla mağdurun hürriyetini kısıtladıklarının, müşteki Adile ve Ahmet beyanı, mağdur ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanları ve mağdurun zorla araca bindirilmesinden sonra olayın hemen kolluğa ihbar edilerek bildirildiğinin anlaşılması karşısında sanıklar Mehmet, ...in,

5237 sayılı TCK.nın 109/2,3-b maddeleri gereğince cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararları verilmesi,

2- Sanık ...'in, parti başkanlığını yaptığı parti bürosunun asma kilidine, mağdur ...'ın vurarak zarar verdiğini çevreden duyması üzerine, mağdurdan kaynaklanan haksız hareketin hiddeti altında atılı eylemi gerçekleştirdiği gözetilerek sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, ..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Nizip 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.12.2023 tarih ve 2022/943 Esas, 2023/1321 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun' un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, re'sen gözetilecek sebeplerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ...'ın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır. 3.Sanık ...'in temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, kendisine iftirada bulunulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, re'sen nazara alınacak nedenlerle usul ve kanuna aykırı kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanıkların, olay tarihinde müşteki Cihan'ı zorla arabaya bindirerek boş bir araziye götürüp hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci, 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı, 34 üncü maddesinin ikinci fıkraları ile 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık ...'ın SEGBİS marifetiyle yüzüne karşı kurulan asıl hükümde, adı geçenin ceza infaz kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunması sebebiyle temyiz dilekçesinin cezaevi idaresine başvuru aracılığıyla da gönderilebileceğinin belirtilmemesi karşısında 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği öğrenme üzerine yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edildiğinden Tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1.Dava dosyası içeriği, müşteki beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, tanık anlatımları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, sanık ...'in, atılı suçu işlemediğine, verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna, sanık ...'in, atılı suçu işlemediğine, kendisine iftirada bulunulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri ile sanık ...'ın somut bir nedene dayanmayan temyiz itirazı reddedilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

...