Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17875 K.2024/9896

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2023/206 Esas, 2023/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçundan mükerrer dava nedeniyle kamu davasının reddine karar verilmiştir. B. İstinaf İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2024/75 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken davanın reddi kararı verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde.

Tüm dosya içeriğine göre, dava konusu eyleme ilişkin düzenlenen iddianamede, sanığın uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) kayıtlarında yapılan incelemede, sanıktan alınan kan ve idrar örneğinde uyuşturucu madde bulunması nedeniyle 08.03.2023 tarihinde tefrik kararı verilerek sanık hakkında uyuşturucu madde kullanma suçundan soruşturma başlatıldığı ve sanığın cezalandırılmasına karar verildiği ve kesinleştiği anlaşılmakla,

sanığın inceleme konusu davada uyuşturucu madde ticareti yaptığına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı ve sanık hakkında aynı olay nedeni ile uyuşturucu madde kullanma suçundan dava açılıp kullanmadan mahkumiyet kararı verildiği anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 19.01.2024 tarihli ve 2024/75 Esas, 2024/249 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a. maddesi uyarınca Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi