Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17728 K.2025/1464

Sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Kızıltepe 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2017/399 Esas, 2019/703 Karar sayılı kararı ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartını izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/63 Esas, 2020/1132 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile sanığın atılı suçtan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1, 168/1, 62, 50/1-a maddeleri gereğince, 10 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan hapis cezasının 3.000,00 TL adli para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz Sebepleri Suç kastı olmamasına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, sanığın, mağdurun bankamatikte unuttuğu Deniz Bank ... hesap numaralı banka kartından, ekranın açık olmasından da yararlanarak, 700,00 TL para çektiği, akabinde kartı banka görevlisine teslim ederek para ile olay yerinden uzaklaştığı şeklinde gerçekleşen olaya ilişkin olarak.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, banka yazı cevabı, hesap özeti dökümleri, işlem yapılan ATM'ye ait kamera kaydı, tanık N.K ifadesi ve sanık savunması itibariyle, kartın başkasına ait olduğunu bilerek,

karttan hukuka aykırı bir şekilde çekim yapan ve kartı teslim etmesine rağmen parayı alarak evine giden sanığın, suç kastı ile hareket ettiğine dair kabulde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Bununla birlikte.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.10.2022 tarihli ve 2018/8-152 Esas, 2022/605 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunun oluşması için başkasına ait bir banka veya kredi kartının ya da kart bilgilerinin her ne suretle olursa olsun ele geçirilmesi veya elde bulundurulması ve sahibinin rızası olmaksızın kullanılarak çıkar sağlanması gerektiği cihetle.

Mağdura ait banka kartını ele geçirmeyen ve elinde bulundurmayan, bu nedenle de kart üzerinde fiili hakimiyet kurmayan sanığın eyleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasında yazılı suçun tipiklik unsuru oluşmayıp, mağdurun cihazda unuttuğu karttan, bilişim sistemi olarak kabul edilen ATM kullanılmak suretiyle para çekme işlemini yapan ve daha sonra parayı alan sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen bilişim sisteminin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin,

suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen “Banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama'' suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/63 Esas, 2020/1132 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası ve temyiz yoluna sadece sanık tarafından başvurulmuş olması nedeni ile, 5271 sayılı Kanunun 307 nci maddesinin beşinci fıkrası gereği kazanılmış hakkı saklı tutulmak suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE TCK 245/1 Başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimse, kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlarsa, üç yıldan altı yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır.

Mağdurun Kızıltepe Mardin ili Adresinde Cumhuriyet Mahallesi Hastane Caddesi üzerinde bulunan Denizbanka ait Atm’den Banka kartıyla işlem yaptıktan sonra kartı Atm cihazının içerindeki yuvada unuttuğu, arkasından gelen sanığın, işlem yapmaya hazır halde bulunan karta ait hesaptan şifreye gerek kalmadığından işlem yaparak 700,00 TL parayı çektiği arkasından kartı çıkartarak Hesap kartınıda yanına alarak olay yerinden ayrıldığı kabulu şeklindeki olayda Türk Ceza Kanunu 245 inci madde birinci fıkrasında kartı her ne suretle ele geçiren kişiden bahsettiğinden sanığın,

katılanın unuttuğu kartla işlem yaparak onu ele geçirdiği kart üzerinde işlem yaptığı gözönüne alınarak; kanunda tanımı yapılan ele geçirme eylemin gerçekleştiği ve eylemin TCK 245/1 de tanımlanan başkasına ait kredi katının kötüye kullanma suçunun gerçekleştiğinin kabulü gerekirken eylemi bilişim sisteminin kullanılması suretiyle hırsızlık olarak niteleyen sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım. 25.02.2025