Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/17757 K.2025/3015

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 34. maddesinin ikinci fıkrası ve 232. maddesinin altıncı fıkrasına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 15.02.2024 tarihli,

sanığın yüzüne karşı verilen kararda ''Bursa Bölge Adliye Mahkemesi İstinaf yasa yolu açık olmak üzere'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Yargıtay Bozma İlâmı 1.Bursa

15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/721 Esas, 2016/432 Karar sayılı kararı ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 62, 52/1-2, 53 ve 58. maddeleri gereğince 2 yıl 11 ay hapis ve 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Bursa

15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2015/721 Esas, 2016/432 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 26.10.2022 tarihli ve 2020/9151 Esas, 2022/15449 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükümde; ''Sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan ...Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında;

sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 18.05.2016 tarihli duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanmasının'' kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Yargıtay Bozma İlâmından Sonraki Yargılama Süreci Bursa

15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2022/688 Esas, 2024/152 Karar sayılı kararı ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 245/1, 62, 52/1-2 ve 53. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanığın Temyiz İstemi Cezanın haksız yere verildiğine ve atılı eylemin suç olduğunu bilmediğine ilişkindir. B.Değerlendirme ve Gerekçe 1.Sanığın suç tarihindeki adli sicil kaydı incelendiğinde; tekerrüre esas herhangi bir adli sicil kaydı bulunmadığı görülmekle Tebliğnamedeki eleştiri düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2.Dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanığın adına kayıtlı olan 0 212 *** 02 22 no'lu hat ile müştekiye ait 0 535 *** ** 00 nolu GSM hattı aranarak ''sağlık sigortasının kullanılmaması nedeniyle para iadesi işlemlerinin yapılabilmesi için kredi kartını bilgilerinin gerektiği'' beyan edilerek müştekinin kredi kartı bilgilerini istedikleri, müştekinin kredi kartı bilgilerini güvenerek verdiği, akabinde bu kredi kartı bilgileri kullanılarak katılanın bilgisi ve rızası dışında 310,67 TL çekim işlemi yaparak yarar sağladığı iddiasına ilişkin olarak.

Çağrı merkezi veya danışmanlık şirketi adı altında kurulan bir çok şirketin, şahıslar ile "Hediye kontör veya para puan kazandınız ya da kredi kart aidatı, sigorta masraf aidatı iadesi yapılacağı" gibi farklı sebeplerle iletişime geçerek, kişilerin iradelerini fesada uğratmak suretiyle kredi kart bilgilerini ve telefonlarına gelen 3D güvenlik şifrelerini edindikleri, daha sonra bu bilgiler ve şifreyi kullanarak karttan mail order yöntemi ile rıza dışı harcama yaptıkları, işlemleri genelde şifre ile yaparak ve harcama sonrası şahıslara küçük teknolojik ürünler, ASİST kart veya bir kısım belgelerin yer aldığı kargolar göndererek,

yapılan işlemi yasal bir hizmet paket satışı şeklinde gösterdikleri, oysa ki mağdurlardan bilgilerin ve şifrelerin ele geçiriliş biçimi hileye dayandığından gerçek anlamda verilen bir rızadan bahsedilemeyeceği.

UYAP'tan yapılan sorgulamada; sanığın suç tarihinde ceza infaz kurumunda olmadığı, şikayetçinin, suç tarihinde sanığın yetkilisi olduğu çağrı merkezi tarafından kullanılan telefon numarası üzerinden arandığının mağdurun beyanı ve Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nun 27.01.2015 tarihli yazısıyla sabit olması,

sanığın savunmasında da çalışanlarının mağduru arayarak kredi kartı aidatlarının nasıl alınması gerektiği konusunda bilgilendirme yapıp kabul edenlere form gönderdiklerini, kabul edenlerin de rızası dahilinde kredi kartı bilgilerini alarak çekim yaptıklarına dair ikrar içeren anlatımı ve şikayetçinin zararının giderilmediği hususları hep birlikte değerlendirildiğinde.

Sanığın şikayetçinin iradesini fesada uğratarak elde ettiği kredi kartı bilgilerini kullanarak rızası dışında yetkilisi olduğu firmadan 310,67 TL tutarında harcama yaptığı bu suretle sanığın atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245/1. maddesinde düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu işlediği, sanığın firmasında çalışan ve aramayı gerçekleştiren personelin, kendisinin emir ve talimatları doğrultusunda hareket ettiği kuşkusuz olduğundan aramanın sanık tarafından yapılıp yapılmadığı hususunun da sanığın cezai sorumluluğu açısından önem arz etmediği anlaşılmakla;

sanığın temyiz itirazları reddedilmiş ve kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa