Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18239 K.2025/3111

Kanun'a aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARARLAR: Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN :Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :İlgili kararın kanun yararına bozulması Ankara

28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2021/47 Esas, 2022/414 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 62 ve 58.maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ve 500 TL adli para cezası; genel güvenliği kasten tehlikeye sokma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c, 62 52/2 ve 58.maddeleri maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 10.06.2022 tarihinde usulüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1.maddesi uyarınca, 07.02.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2024 tarihli ve KYB-2024/18685 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma isteminin. “5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas alınan Ankara

34. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/956 Esas, 2019/202 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihinin 16.06.2020 olduğu, bu durumda anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu Ankara

28. Asliye Ceza Mahkemesince yargılaması yapılan suç tarihi olan 29.06.2019 tarihinden sonra olduğu, anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı, Adli sicil kaydına göre de tekerrüre esas başkaca bir mahkûmiyeti bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde İsabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un "Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58/1.maddesininde yer alan. "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak, hükümlünün tekerrüre esas alınan Ankara

34. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.03.2019 tarihli ve 2018/956 Esas, 2019/202 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmünün inceleme konusu suç tarihinden sonra, 16.06.2020 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca mahkumiyeti bulunmayan hükümlü hakkında söz konusu kararın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2022 tarihli ve 2021/47 Esas, 2022/414 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3.maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.