Yargıtay 8. Ceza Dairesi E.2024/18435 K.2024/7656

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının 01.12.2011 tarihli iddianamesi ile sanık ... hakkında başka suçla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 37 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2013 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (6). Ceza Dairesinin 18.01.2018 tarihli kararı ile; "... a) Sanıklar hakkında hürriyeti tahdit suçundan kurulan hükümde TCK'nın 62. maddesi ile uygulama yapılırken "4 yıl 2 ay" yerine, "3 yıl 14 ay" hapis cezası verilerek noksan ceza tayini,

b) Oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların yakınana, suça konu bonoyu imzalattıktan sonra yakınanın şahsına zararları dokunmaksızın serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında; kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinin uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

c) T.C. Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

d) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,..." nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.04.2018 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5. Sanık ...'in denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/107 Esas ve 2021/424 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 110 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz isteği; somut bir sebebe dayanmamaktadır. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanık ...'in, hakkında verilen hüküm kesinleşen sanık ... ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanıklarla birlikte fikir ve ... birliği içerisinde hareket ederek katılan ...'in evlilik dışı ilişki yaşadığı Sakine ile olan beraberliği hakkında konuşmak için katılanla buluşma ayarladığı ve katılanı silah zoruyla Çokkozlar parkına götürüp hürriyetini kısıtlayarak senet imzalattıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, katılan beyanları, tanık anlatımları, sanık savunmaları, Yargıtay bozma ilamı ve tüm dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, eksik inceleme sonucu usul ve kanuna aykırı karar verildiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR